Πολυτεχνείο: βιαστικές σκέψεις…και ένας Λειβαδίτης


1_17cebdΔιαβάζοντας αποσπασματικά το βιβλίο «Αγριος Αιώνας, η βαρβαρότητα επιστρέφει » όπου η συγγραφέας Therese  Delpech περιγράφει τα αίτια της αστάθειας του σύγχρονου κόσμου ,την όλο και μεγαλύτερη εξάρτηση του ανθρώπου από τις τεχνολογίες, τη στιγμή που ο ψυχισμός παραμένει αυτό που ήταν πάντα, εξαιρετικά ευάλωτος , με τις ηθικές αξίες νάχουν χάσει τη σταθερότητά τους, ο νους μου έκανε κύκλους γύρω από τα χρόνια που ακολούθησαν το Πολυτεχνείο. Τα χρόνια της Μεταπολίτευσης, για τα οποία πολλοί ήταν αυτοί που πάλεψαν και συνέχισαν να παλεύουν, ακόμη κι όταν ήξεραν ότι ήδη έχουν προδοθεί. Οπως πολλοί ήταν αυτοί που πίστεψαν στις αξίες – ηθικές και πανανθρώπινες αξίες –  που είχαν κάθε ευκαιρία να ριζώσουν σε τούτο τον τόπο, όπως ακριβώς ριζώνουν τα αειθαλή δένδρα. Και μένουν εκεί στα χωράφια, στα πάρκα, στα πεζοδρόμια για να θυμίζουν ότι η ζωή του ανθρώπου είναι πολυδαίδαλη σαν τις ρίζες των δένδρων.

πολυτεχνειο κοριτσακιΘα γραφτούν πάλι πολλά, όπως άλλωστε κάθε χρόνο. Θα ακουστεί το γνωστό ‘Ημουν κι εγώ εκεί», παρ ότι δεν ήταν, γιατί μέσα στο Πολυτεχνείο βρέθηκαν μια χούφτα αποφασισμένοι και θαρραλλέοι άνθρωποι. Οι υπόλοιποι , κλειδαμπαρωμένοι στα σπίτια τους, φοβισμένοι ή συμβιβασμένοι με τα καθεστώτα. Ας είμαστε ειλικρινείς.Το ¨ήμουν κι εγώ εκεί» μου θυμίζει το Νικολά Σαρκοζί που άφησε να εννοηθεί ότι ήταν κι εκείνος παρών στην πτώση του Τείχους κι ας μην ήταν. Πολλές φορές εκ των υστέρων λαχταράμε να κλέψουμε την αίγλη των άλλων , λες κι αυτό θα μας κάνει ψηλότερους. Σήμερα, βεβαίως, το κλίμα είναι αβανταδόρικο για πολλά.Οι τελευταίες τρομοκρατικές επιθέσεις, οι αποπροσανατολισμένοι νεολαίοι που επιτίθενται, που δηλώνουν μηδενιστές, που μιμούνται τις χειρότερες μορφές της διεθνούς τρομοκρατίας και που μοιάζουν χαμένοι στο σημερινό τίποτα, θα δώσουν τροφή για συσχετισμούς και γι’ απολογισμούς, για λάθη και παραλείψεις.Η επέτειος του Πολυτεχνείου, η δίκη των δραστών του Αλέξη, τα υπό αστυνομική «κατάληψη» Εξάρχεια, η προσπάθεια της αυτοκάθαρσης της περιοχής δίπλα στο Πολυτεχνείο, η ύποπτη υπόθεση του ασύλου, οι γνωστοί -άγνωστοι(ποιός ξέρει ποιοί είναι και τί εξυπηρετούν), όλα δημιουργούν μια κατάσταση εκρηκτική. Θα βγουν και οι ταγοί στα μικρόφωνα. Θα μας πουν ότι τίποτα δεν είναι εύκολο και βατό. Θα μας διαβεβαιώσουν, όμως, ότι όλα θα πάνε καλά. Αλλά κανείς δεν θα μετρήσει τα δικά του τα λάθη, τη δική του αρνητική διείσδυση στη συμπεριφορά της κοινωνίας. Και για να μην εκπλαγούμε, ας προετοιμαστούμε : Θα υπάρξουν  και αυτοί που με τη συνήθη απαξιωτική χειρονομία θα σβήσουν όλα τα χρόνια που ακολούθησαν το Πολυτεχνείο, ίσως γιατί ήδη έχουν κάνει τους συμψηφισμούς τους και σήμερα επιπλέουν σαν καρυδότσουφλα στη λίμνη της συνειδησιακής σιωπής.

Στη Μεταπολίτευση, λοιπόν, θάθελα να αφιερώσω ένα ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη που γράφτηκε για άλλες εποχές κι άλλες πολιτικές συντεταγμένες. Μου άρεσε όμως πολύ και είπα να το μοιραστώ με τους λιγοστούς μου φίλους.

» Κι όμως ηττηθήκαμε! Τί έφταιξε ; Τί μας διέφυγε ;

Πού ήταν το λάθος (…)

χιλιάδες ήττες μέσα μας αναίμαχτες, αόριστες, ασήμαντες,

σαν ένα κοπάδι ποντίκια που ροκανίζουν χρόνια στο υπόγειο

γκρεμίζοντας άξαφνα την πρόσοψη ενός σπιτιού που μέχρι χθες

υψωνόνταν γεμάτο δύναμη και φώτα

και όνειρα και χορούς -κι ανεξόφλητα χρέη.»

Επέλεξα τους στίχους του Λειβαδίτη γιατί στον σπουδαίο αυτό άνθρωπο άρεσε να λέει ότι η Ποίηση μπορεί να κάνει το απίστευτο πέρασμα από το Αδύνατο στο Δυνατό και να διαβεί το χάσμα που  χωρίζει το φάντασμα από το αληθινό αντικείμενο.

Ενα ενδιαφέρον κείμενο για το Πολυτεχνείο σε μπλογκ

Advertisements

30 thoughts on “Πολυτεχνείο: βιαστικές σκέψεις…και ένας Λειβαδίτης

  1. «Θα υπάρξουν βεβαίως και αυτοί που με τη συνήθη απαξιωτική χειρονομία θα σβήσουν όλα τα χρόνια που ακολούθησαν το Πολυτεχνείο, ίσως γιατί ήδη έχουν κάνει τους συμψηφισμούς τους και σήμερα επιπλέουν σαν καρυδότσουφλα στη λίμνη της συνειδησιακής σιωπής.»
    Τρομερό! Συμφωνώ!

  2. Θα υπάρξουν πολλοί τέτοιοι Ρίτσα μου…
    Οπως υπήρξαν και στα χρόνια που πέρασαν..
    Tο «Πολυτεχνείο» αγκαλιάστηκε μεταπολιτευτικά με υστεροβουλία από πολλους δεξιούς αλλά και Αριστερους … Ετσι πέτυχαν οι μεν να μην τους καταλογιστούν ποιλιτικές ευθύνες για την απουσία τους από τις εξελήξεις τις ιστορίκες, οι δε να μην αναλάβουν ευθύνες για τα όποια λάθη τους-πολιτικά ..
    Πολλά μας διαφύγανε..
    Ας μην αφήσουμε τη συνειδηση μας να κοιμάται ήσυχη μπρος σε τόσα ανεξόφλητα χρέη προς τις γενιές που έρχονται …

  3. @@Liakada
    Προφανώς και δεν πρέπει να αφήσει ο καθενας από μας τη συνείδησή του να κοιμάται ήσυχη, αλλά νομιζω ότι εθελοτυφλούμε. Η Ελλάδα και οι άνθρωποί της φθίνουν συνεχώς, όχι οικονομικά και τα διαφορα που ακούγονται από δω κι από κει, φθίνουν αξιακά.Καλή Κυριακή σου εύχομαι.

  4. Έχετε πολύ δίκιο σε όσα λέτε στο κείμενό σας καθεαυτό αλλά και στο παραπάνω σχόλιό σας για την αξιακή κατρακύλα της σύγχρονης Ελλάδας.

    Κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης έγιναν πάρα πολλά λάθη στο όνομα τάχα της δημοκρατίας και φτάσαμε στο σημείο που είμαστε σήμερα. Να κινούνται τα νήματα από θρασείς κι αδίστακτους ενώ οι υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας να φθίνουν συνεχώς. Ειλικρινά δεν ξέρω πώς θα βγούμε από αυτόν το φαύλο κύκλο. Απαιτείται γενναιότητα που κανένας από τους πολιτικούς μας δε φαίνεται να διαθέτει.

    Καλή εβδομάδα σας εύχομαι!

  5. @Νερένια…
    καλη εβδομάδα εύχομαι και εγώ με τη σειρά μου. Αυτά αντιλαμβάνομαι, αυτά γράφω. Σωστά ή λάθος, ξέρεις, υπάρχει πάντα ένα μεγάλο ποσοστό υποκειμενισμού στον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα…
    χαιρετώ… κι ο καθένας ας κάνει ο,τι μπορεί καλύτερο από το δικό του μετερίζι.

  6. Πολλά, αγωνιώδη, καίρια και μάλλον για πολύ καιρό ακόμα αναπάντητα τα ερωτήματα που θέτεις.

    Έχω κι εγώ πολλά ράμματα για τη γούνα της περίφημης «γενιάς του Πολυτεχνείου». Εννοώντας ασφαλώς αυτούς που δεν χάνουν ευκαιρία να μας θυμίζουν ότι ανήκουν σε αυτή η γενιά και έχουν εξαργυρώσει πλουσιοππάροχα τις όποιες – πραγματικές ή κάλπικες – επαναστατικές τους δάφνες. Ας μην λησμονούμε πως εκπρόσωποί της γενιλάς αυτής κατέχουν σήμερα νευραλγικές θέσεις στα κέντρα λήψης αποφάσεων και επιρροής. Κάποιοι μάλιστα φτάνουν στην αθλιότητα να κάνουν άστοχες συγκρίσεις και να χλευάζουν την ανησυχία και αντιστατικότητα – ενδεχομένως εκφρασμένη με λάθος τρόπο – επόμενων γενιών. Διάβασα χθες σε ένα άρθρο στα ΝΕΑ ότι πρόκειται για τη γενιά που ενώ αγωνίστηκε λίγο, το προέβαλε και το αξιοποίησε πολύ. Ενώ λ.χ. η γενιά της Εθνικής Αντίστασης των μεγάλων και διαρκών αγώνων περιθωριοποιήθηκε και ακόμα και σήμερα δεν έχει αποκατασταθεί ούτε καν ηθικά πλήρως.

  7. @tsalapetinos….
    Πουλί πετάμενο καλησπέρα… Να κελαηδάς με κάθε ευκαιρία. Είναι ίσως η ομορφότερη απάντηση σε όλα…Σε χαιρετώ. Εχουμε πολλά να δούμε ακόμη…

  8. Καλημέρα στους «λίγους» όλους…
    Και εμένα ποιητής με δένει με αυτή τη μέρα (ο Βρεττάκος). Ρίτσα ο Λειβαδίτης που μας έδωσες πολύ μου αρέσει (όπως ξέρεις).

    Μήπως η ποίηση είναι πολιτική, πολύ περισσότερο από ότι η πολιτική είναι ποίηση;

  9. Παράθεμα: Επιλογές εκ της σύνταξης « ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ

  10. Γεια σου Ρίτσα!

    ήμουν σίγουρος ότι αυτή τη φορά θα βρω ένα κείμενο διαφορετικό από τα προηγούμενα. Ωριμάζουν οι καιροί και αποφασίζουμε πια να τα δούμε όλα σε μια νέα βάση; Ή ο «διαβρωμένος κοινωνικός ιστός» που τον αναφέραμε συνεχώς πριν καιρό μας βάζει σε άλλα μονοπάτια σκέψης και συμπεριφοράς; Σημειώνω τούτο: «η ζωή του ανθρώπου είναι πολυδαίδαλη σαν τις ρίζες των δένδρων» και επαναφέρω από πρόπερσι αυτό: «η ζωή μπορεί και εξελίσσεται μέσα από τις συνεχείς αντιφάσεις της». Μου αρέσει η συνέπεια στην σκέψη, όμως με ανησυχεί ο ευάλωτος ψυχισμός του σύγχρονου ανθρώπου διότι εκεί στα πολυδαιδαλώδη εσώτερα οι «ρίζες» ποτίζονται όπως και των δέντρων από έξω… Ο Λειβαδίτης, ο Βρεττάκος, ο Ζίζεκ είναι όλοι τους υπέροχοι όμως στις πολυδαίδαλες ρίζες των αμύητων ψυχών ίσως πρέπει να προσφέρουμε άλλο λίπασμα…
    Χαίρομαι που έστω και μετά τόσα χρόνια πετάμε το μανδύα που ήταν ούτως ή άλλως διάτρητος και με τις εξαργυρωμένες αριστερές λιμασμένος, για να δούμε τα πράματα με νέες φύσεις λογικής.
    Χαιρετώ!

  11. Να διευκρινίσω στους φίλους που προσπάθησαν να με συνδέσουν με το Lesvos blog ότι δεν τα κατάφερα, δεν ξέρω γιατί.Ζητώ συγγνώμη, αλλά…. Οποιος θέλει ας παει στο λινκ που ειναι στα σχόλια για να διαβάσει μια τρυφερή ανάρτηση για το Πολυτεχνείο….

  12. @@Penelope
    Bonjour ! Οι μέρες γίνονται δυσκολότερες. Η σημερινή επέτειος συμπίπτει με ένα κλίμα δυσβάσταχτο από κάθε άποψη. Μάλλον πιάσαμε πάτο…

  13. @jorgos papoutsis
    εξαιρετική προσέγγιση. Και ο μανδύας στη ντουλάπα, επιτέλους….καλημέρες

  14. @Γιώργος Κατσαμάκης
    Καλημέρα σας.
    Εχω την αίσθηση ότι αυτά τα δύο εχουν πάρει διαζύγιο προ καιρού , για να μην πω ότι ποτέ δεν ζευγάρωσαν. Η πολιτική είναι πολιτική και η ποίηση ποίηση…

  15. διάβασα το κείμενο σας αυτό, από την «διανομή» της κοινής μας φίλης, νατασσΆκι

    θα ήθελα να σας αφήσω εναν Μανώλη Αναγνωστάκη δίπλα στον Λειβαδίτη
    και μια, πως το λέτε;, ανακοίνωση;
    διαβάστηκε σήμερα στην γιορτή στο σχολείο μας
    ακούστηκε
    ιδού:

    Φοβάμαι.

    Φοβάμαι
    τους ανθρώπους που εφτά χρόνια
    έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
    και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–
    βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
    «Δώστε τη χούντα στο λαό».
    Φοβάμαι τους ανθρώπους
    που με καταλερωμένη τη φωλιά
    πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.
    Φοβάμαι τους ανθρώπους
    που σου ‘κλειναν την πόρτα
    μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια
    και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο
    να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.
    Φοβάμαι τους ανθρώπους
    που γέμιζαν τις ταβέρνες
    και τα ‘σπαζαν στα μπουζούκια
    κάθε βράδυ
    και τώρα τα ξανασπάζουν
    όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη
    και έχουν και «απόψεις».
    Φοβάμαι τους ανθρώπους
    που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν
    και τώρα σε λοιδορούν
    γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.
    Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
    Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.

    Το ποίημα «Φοβάμαι» γράφτηκε τον Νοέμβρη του 1983 και δημοσιεύτηκε στην εφημ. Αυγή.

    σας ευχαριστώ
    να είσαστε καλά

  16. Παντως ριτσα απο οσομπορώ να θυμηθω τα ιδια περιπου ερι »αξιακής κατρακύλας » λεγανε και τοτε Λιγο πριν γινε οΠολυτεχνειο

    ..Και φυσικά θυμαμαι οπως θυμουνται ολοι το πως παρουσιασαν τους νεους που εκαναν την κταληψη κι τοε κι οχι μόνο η Χουντα αλλά κι η ..Πανσπουδαστική ε 😉 Οπως ακριβως παρουσιαζουν και τωα τους .. »γνωστους -αγνωστους »
    Τεσπα θμηθηκα τωρα και ην Περιβοητη εκπομπη του Μαστορακη στην τηλεοραση τοτε.. κα ανατριχιασα ξανά…

    Παντως αν εννοεις οτι ο χειροτερος εχθρος της Δημοκρατιας μας ειναι ο καθως πρεπει Κομφορμισμός (που τον παρατηρω εκδηλο ως και στα Μπλογκια ) θα συμφωνησω μαζι σου..
    Εξαλλου ζουμε στις κοινωνιες του Φοβου .. Οχι τουφ οβου της χουνας αλλά΄των υποκοφων φόβων που ροκανιζουν τα σωθικά της δημοκρατιας αλλά και τα δικά μας .
    Και υπάρχουν και ολοι και ολα αυτά τριγυρω που μας ανακατευουν τ’α ντερα ..

  17. @ Νοσφεράτος
    Καλησπέρα..
    Την εκπομπή του μαστοράκη δεν την ειδα ποτέ, ουτε καν σε επανάληψη. Γιατί ; Τί να σου πω. Δεν ξέρω, δεν θυμάμαι….
    οι κοινωνιες του φόβου ειναι δεδομένες και να σκεφθείς ότι προ ετών νόμιζα ότι αυτές οι γενιές θα γλυτωναν. Τώρα επανέρχονται , σαν τους λύκους του Ρετζιανί και δεν υπάρχουν τρόποι να ξεφύγουμε…

  18. εγω την ειδα τοτε και την θυμαμαι σαν ναναι Τωρα ..
    αΤα στραβά γυαλια του το υφο του οτανε ανεκρινε βασανισμένα παιντας και το δαχτυλο λεγοντας οτι δεν χουνε αξιες το γλοιωδες χαμογελο…

  19. ε ναι σε οτι αφορά ζητηματα πολιτικής αξιοπρεπειας και πλιτικου Ηθους εχω μνημη ελεφαντα . Και καμηλας .. Και δεν συγχωρω με τιποτε την ΧΑΜΕΡΠΕΙΑ την δουλοπρεπεια την αήθεια την ρουφιανια
    σε ολα τ’αλλα εχω μνημη Χταποδιου

  20. Αυτό είναι που μας πάει πίσω σαν χώρα.. που μας μειώνει …
    Κάποτε δίναμε περισσότερη σημασία στις αξίες και όχι τόση όση σήμερα στις υπεραξίες…

  21. Αν είχα το email σου θα είχες ατομική προσκλησούλα . Επειδή όμως δεν το ξέρω πέρνα μια βολτούλα τώρα που έχει καλό καιρό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s