Ο «θηλυκός» συντηρητισμός των ΗΠΑ




 

 

 

 

 

 

 

Ο ανώνυμος λαός θα παραμένει μονίμως άφωνος μέσα στη στάχτη των αιώνων. Θα ξαφνιάζεται πάντοτε από τις πυραμίδες στο Νείλο, από τον πολιτισμό των Μάγιας, από τον φευγαλέο βηματισμό του ανθρώπου στο φεγγάρι, από το ελικοειδές γενετικό αποτύπωμα. Θα τα λέει με τους φίλους, όχι όμως συχνά. Η καθημερινή επιβίωση λειτουργεί σαρωτικά και παρασύρει μαζί της την ιστορία και τη μεγαλοσύνη της οικουμένης. Ο βιαστικός πολίτης -κεντρική φιγούρα παντού και πάντα- θα ήθελε ν’ αδράξει μέρος της δόξας των άλλων, αλλά δεν έχει την πρακτική ικανότητα, παρότι και στις μέρες μας οι λίγοι που μεγαλουργούν δεν ανήκουν σε βασιλικές οικογένειες, ούτε γεννήθηκαν με την επιστημονική πορεία προδιαγεγραμμένη. Πάλεψαν πολύ. Παρ’ όλα αυτά, αυτός ο βιαστικός πολίτης, όταν στριμώχνεται, όταν φτωχαίνουν γύρω του οι αξίες, όταν οι ψυχές γίνονται ρηχές, τότε κατεβαίνει στους δρόμους και ολοφύρεται. Ο συνήθης καθημερινός άνθρωπος (αφιερωμένο στο Πολυτεχνείο).

Στις ΗΠΑ, ο συνήθης καθημερινός άνθρωπος ζει στους ρυθμούς της ύφεσης. Σιωπηλά, χωρίς κραυγαλέες συμπεριφορές, λες και χάθηκαν οι σύγχρονες Βαστίλλες. Χωρίς στοχασμούς, χωρίς την αίσθηση που ο Ευρωπαίος έχει για τον κοινοβουλευτισμό, μόνος απέναντι στους μετασχηματισμούς της αμερικανικής κοινωνίας. (Η θεωρία του ατομικισμού δεν είναι ό,τι καλύτερο.)

Ο Αμερικανός, λοιπόν. Ενας μοναχικός καβαλάρης που κάποιες φορές πέφτει στα νύχια αρπακτικών που βάλαν στόχο ζωής να πάρουν την μπουκιά από το στόμα του λαοφιλούς Ομπάμα. Στο όνομα μιας ξεπερασμένης από τον χρόνο ρεπουμπλικανικής Δεξιάς, βουλευτίνες και αυτοαποκαλούμενες συγγραφείς κερδίζουν πόντους και χρήμα, εκμεταλλευόμενες τον ανθρώπινο πόνο και την άγνοια των πολλών. Οχι, δεν είναι αντίγραφα της Θάτσερ, ούτε κατά διάνοια της Μέρκελ. Είναι ένα συνονθύλευμα οπισθοδρομικών ατόμων, με σημαία τους τον άκρατο συντηρητισμό και τη θεοκρατική αντίληψη. Μην πάει ο νους σας στη Σάρα Πέιλιν γιατί έχει παραφορεθεί, παρότι όπως γράφεται, το βιβλίο της προκαλεί φρενίτιδα στους ρεπουμπλικανικούς κύκλους.

Το νέο ανερχόμενο αστέρι της ρεπουμπλικανικής δεξιάς είναι η 53χρονη μελαχρινή Μισέλ Μπάκμαν. Κατάγεται από τη Μινεσότα και την καταβρίσκει αποκαλώντας τον Ομπάμα σοσιαλιστή (για τους Αμερικανούς, σοσιαλιστής ίσον κομμουνιστής). Αν δεν είναι μια ακόμη τρέλα των μίντια, μάλλον κάτι φοβιστικό θα είναι. Ο βρετανικός «Ομπσέρβερ» την περασμένη Κυριακή είχε δισέλιδο αφιέρωμα στο κίνημα «Tea Party». Κομψευόμενες κυρίες, μέσης ηλικίας, συνοδευόμενες από αποτυχημένους συζύγους και τους μαϊντανούς κλακαδόρους μαζεύονται και συζητούν τα προβλήματα της Αμερικής επί προεδρίας Μπαράκ Ομπάμα. Και φυσικά, όλα τους βρωμάνε. Από το σύστημα περίθαλψης ώς τις αμβλώσεις. Από τους γάμους ομοφυλοφίλων ώς το οικονομικό πακέτο ανακούφισης της αμερικανικής οικονομίας. Δηλώνουν όλες βαθιά θρησκευόμενες, κι αν κάτι «ατμοσφαιρικό» αναδύεται από τα απογεύματα τεΐου είναι ότι η Αμερική απειλείται από τον ίδιο της τον πρόεδρο!

Η Μισέλ Μπάκμαν μαζί με την 39χρονη Μισέλ Μάλκιν και την 48χρονη Αν Κόουλτερ αποτελούν κομμάτι του «θηλυκού» αμερικανικού συντηρητισμού.Η ανθρωποφοβική Μισέλ Μπάκμαν δηλώνει παθιασμένη με το Χριστό , ξεσηκώνει τα πλήθη στις συγκεντρώσεις της και προσδίδει μια μάλλον ανησυχητική μορφή στο κόμμα των Ρεπουμπλικανών, περισσότερο λευκό και περισσότερο νότιο, σε εποχές που οι δημογραφικές αλλαγές παραχωρούν εξουσία και λόγο σε άλλες πολιτείες και σε μειονότητες.

Ούτε η Μάλκιν ούτε η Κόουλτερ είναι εξαπτέρυγα της Μπάκμαν, αλλά είναι εξίσου μαχητικές και ενδεχομένως εξίσου επικίνδυνες. Η Μάλκιν  γεννήθηκε στην Αμερική από γονείς Φιλιππινέζους. Δηλώνει μπλόγκερ και συγγραφέας. Εχει γράψει τέσσερα βιβλία, το τελευταίο της είναι το «Culture of Corruption» και μπορεί να μη συναγωνίζεται τη «Νέα Σελήνη» της Στέφανι Μέγιερ, αλλά τα όσα γράφει μπορεί να κάνουν κάποιους ευφάνταστους να σκεφτούν τους σύγχρονους βρυκόλακες. Εκτός αυτού, τα λιβελλογραφήματα κατά των Δημοκρατικών είναι το φόρτε της.

Η πολιτική αναλύτρια Αν Κόουλτερ έχει γράψει επτά βιβλία. Το τελευταίο της, τον Ιανουάριο του 2009, με τον τίτλο «Guilty. Liberal “Victims” and Their Assault on America» στοχεύει να ταπεινώσει τους Δημοκρατικούς. Η Κόουλτερ τους θεωρεί ξοφλημένους, κομμουνιστές, άθεους και εμμέσως «αδελφές». Αν όχι όλους, πάντως κάποιους. Για του λόγου το αληθές -διαβάζω στον «Ομπσέρβερ»- προεκλογικά πέρσι αποκάλεσε από τηλεοράσεως «αδελφή» τον υποψήφιο Τζον Εντουαρντς. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί στην Αμερική τη βρίσκουν ηρωική φιγούρα και διόλου απίθανο, με τη βοήθεια του Fox News, να τη δούμε να εξελίσσεται σε «Οπρα» της αμερικανικής δεξιάς…

Τα συναισθήματα και οι στοχασμοί δεν μπορούν μονίμως να περνούν στο περιθώριο. Αποτελούν συστατικό στοιχείο του καθημερινού ανθρώπου που ενίοτε κατακλύζει τους δρόμους.

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 22-11-2009

ριτς

9 thoughts on “Ο «θηλυκός» συντηρητισμός των ΗΠΑ

  1. Τι να σας πω…
    Είναι κάτι φορές που τους Αμερικανούς – τους απλούς καθημερινούς Αμερικανούς – τους βρίσκω πιο αξιολύπητους κι από μας τους απλούς καθημερινούς Έλληνες.
    Καλημέρα!

  2. Δεν είναι ανατριχιαστικό πάντως, οι κοινωνίες που γίνονται σήμερα «πρότυπα», να είναι αυτές που διαθέτουν τον πιό χειραγωγημένο και χειραγωγούμενο πολίτη;

  3. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία (η σύγκριση ισχύει μεταξύ Βρετανίας και Αμερικής) οι Αμερικανίδες είναι πιο δημοκρατικές από τις Βρετανίδες. Το μεγαλύτερο ποσοστό των Αμερικανιδων ψηφίζουν το δημοκρατικό κόμμα και αυτό δικαιολογείται το ότι οι γυναίκες ενδιαφέρονται περισσότερο για θέματα οικογενείας, υγείας κλπ σε αντίθεση με τους άνδρες που οι περισσότεροι έχουν γίνει συντηρητικοί ‘corporate men’ . Αλλά νομίζω κατά παράδοση γενικά παντού οι γυναίκες ήταν και είναι πιο συντηρητικές για γνωστούς
    λόγους…. (βλέπεις άργησαν να αρχίσουν να διαβάζουν εφημερίδες😉

  4. @Penelope dearest
    εσύ ξέρεις καλύτερα, ως πολυταξιδεμένη σ’ αυτές τις χώρες. Ομως να, που αυτές οι γυναίκες εχουν ριζωσει για τα καλά και δεν ειναι ανάγκη να κάνουν πολλά για να πείσουν εναν απελπισμένο κόσμο…

  5. @Darthiir the Abban
    δεν ξέρω ακριβώς, σίγουρα ομως έιναι ενα φαινόμενο μάλλον περιεργο που καποιοι προσπαθουν να ερμηνευσουν.Καλησπέρα Καμηλιέρη μας….

  6. @Νερενια.
    καλησπέρα σου. Δεν ξέρω αν ειναι αξιολύπητοι ή’όχι- δεν εχω ζήσει στην Αμερική – όμως και αυτοί εχουν ιδεοληψίες και πολλές φορές δεν διαθέτουν καθαρή, προοδευτική σκέψη…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s