1993-2009: διζυγωτικά δίδυμα


Ο

Δημήτρης Μητρόπουλος στα ΝΕΑ

ΔΕΚΑΕΞΙ ΧΡΟΝΙΑ μετά είμαστε- περίπου- στο ίδιο σημείο. Σύμφωνα με μία ενδιαφέρουσα ανάγνωση, το 1993 και το 2009 είναι δίδυμες χρονιές.

ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, είχαμε εκλογές και θρίαμβο ΠΑΣΟΚ με ηγεσία Παπανδρέου. Στην οικονομία, είχαμε μαύρη μαυρίλα. Δηλαδή έλλειμμα στο 12-13%. Για να μη μας πάνε σηκωτούς στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έγινε στόχος η ΟΝΕ και υπεβλήθη σοβαρό πρόγραμμα σύγκλισης. Ωστόσο, χρειάστηκαν έξι χρόνια για να πάει το έλλειμμα 3%- δηλαδή έπεφτε 1,5% ετησίως σε ποσοστό του ΑΕΠ. Το 2000- κατά τρόπο απίστευτο- η Ελλάδα ήταν μέλος της ευρωζώνης.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΤΟ 2009 η προοπτική δεν είναι εξίσου ρόδινη. Είμαστε μεν στο ευρώ- αλλά αυτό μάς στερεί το όπλο της νομισματικής πολιτικής. Τα επιτόκια είναι, βεβαίως, πολύ χαμηλά αυτή τη στιγμή. Ωστόσο, η εκτίμηση είναι πως σε ένα-ενάμιση χρόνο θα υπάρξει διεθνής πληθωριστική έξαρση. Άρα θα ανέβουν- πράγμα που θα επιβαρύνει την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους που είναι κάπου στα 300 δισ. Ακόμη χειρότερα: δεν υπάρχει εθνικός στόχος με ευρεία αποδοχή όπως η ΟΝΕ ώστε να δικαιολογήσει θυσίες. Και μας προτείνουν μάζεμα του ελλείμματος κατά 5% σε δύο χρόνια, με ανάπτυξη κοντά στο μηδέν!

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ και όχι η οικονομία είναι το μεγάλο πρόβλημα του Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Δεν υπάρχει αμφιβολία- το ξέρει η Κομισιόν των Βρυξελλών, όπως το ξέρουν και οι απλοί Έλληνες πολίτες- ότι η κυβέρνηση Καραμανλή αλλοίωσε τα στοιχεία κι έριξε τη χώρα έξω. «Το παιχνίδι τέλειωσε», είπε ο Γιουνκέρ. Το θέμα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα. Κάποιος θα πρέπει να πληρώσει: Οι φοροφυγάδες ή οι φορολογούμενοι; Οι τραπεζίτες ή οι επιχειρήσεις; Τα κλειστά επαγγέλματα ή το Ασφαλιστικό;

ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για εύκολες αποφάσεις- και σίγουρα δεν πρόκειται για αποφάσεις που η κυβέρνηση αυτή μπορεί να πάρει εύκολα. Ο Πρωθυπουργός έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την οικονομία, αλλά εμμένει στη δέσμευση του προεκλογικού πακέτου παροχών. Στα stage υπήρξαν δύο γραμμές, ενώ οι μισοί υπουργοί επιμένουν σε κοινωνικές εξαγγελίες- λες και είμαστε η Γερμανία των πλεονασμάτων. Ο Παπακωνσταντίνου ξέρει οικονομικά και επικοινωνεί καλά. Προς το παρόν όμως επικοινωνεί κυρίως τον εαυτό του.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ έναν προϋπολογισμό «αίματος και δακρύων»- για να μνημονεύσει κανείς τον πολεμικό λόγο του Τσώρτσιλ- η κυβέρνηση Παπανδρέου χρειάζεται να πάρει καθαρή θέση για τα οικονομικά απέναντι στην ελληνική κοινωνία.

Advertisements

8 thoughts on “1993-2009: διζυγωτικά δίδυμα

  1. Ηρθα επιτέλους στην κόχη μου κι αισθάνομαι κάπως ανακουφισμένη. Διαβάζω τα περι ελλειμμάτων και βλέπω μια παλινδρόμηση της κυβέρνησης στα θέματα της οικονομικής πολιτικής. Γενικά, με αποπροσνατολίζει όλη αυτή αβελτηρία και η απειρία. Δεν υπάρχει καιρός για ξόδεμα.
    Φιλιά με άρωμα βροχούλας

  2. @ justinaki
    καλημέρα Ιουστίνη μου. Σπιτάκι σου πια με την αυρα της Αθήνας, της καλής Αθήνας να σε παρακολουθεί. Φαίνεται ότι τα πράγματα είναι τραγικά. Ούτε ξέρω πώς θα βγούμε πέρα…
    σε φιλω, να τα λεμε..

    ΥΓ. Ηθελα να γραψω κατι σχετικό,αλλά μιας και το έγραψε πριν από μενα ο Μητρόπουλος, το ανέβασα .Ελπίζω να δείξει την ανάλογη κατανόηση….

  3. Δεν ξέρω απ’ αυτά αλλά νομίζω νάναι πολιτικό το ζήτημα όπως λέει ο Δ.Μητρόπουλος σε μία αποστροφή πού την αφήνει ξεκρέμαστη.
    Πολιτικό το ζήτημα και μάλιστα διεθνούς πολιτικής. Υπάρχει μία ασάφεια εκτός από τα ‘εμά’ με Ποιούς διαπραγματεύεται η πολιτική, Πώς, κλπ. Δεν εννοώ ότι τα πηγαίνουν άσχημα αλλά …. οι πολιτικοί κρατάνε κλειστά τα χαρτιά οπότε δεν ξέρει η κοινή γνώμη ποιό χαρτί είναι μπλόφα και ποίο ισχυρό, καλό βράδυ

  4. ΅΅Artanis….καλημερα από τη μακρινή πατρίδα…Συνδιαχείριση με την Ε.Ε ή των δύο μεγάλων κομμάτων; Εχει διαφορα….

  5. ΅:\GB είναι τόσο δυσκολα τα πράγματα που δεν χωράνε ούτε καν μαγικες συνταγές….Αλλά από την άλλη ακους ισως ότι πολλες μεγαλες εταιρειες δηλωνουν κερδοφορία , το ίδιο και οι τραπεζς…παρ ότι αυτά το κρατος παραμενει ο μεγαλος ασθενής και ο συνεχής δανεισμός τόχει τσακίσει… Δεν ελπίζω ότι μπορουν να γινουν σοβαρές διορθώσεις. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί αν ολοι, μα ολοι δεχομαστε να συμβάλουμε σε μια εθνική προσπαθεια, οπως εχει γινει στο παρελθόν σε ευρωπαϊκές χωρες. Εδω ομως ο καθεις εχει το μπαϊράκι του…δεν υπαρχει ελπίς…..

  6. Ρίτσα μου γλυκιά, δεν θα έλεγα πως «επικοινωνεί καλά» – θα έλεγα πως είναι ένας αδίστακτος λαϊκιστής. Είμαι πολύ θυμωμένος μαζί του για τον τρόπο που έδειξε με το δάχτυλο τους γιατρούς, έστω του Κολωνακίου (που δεν σημαίνει πως είναι και υποχρεωτικά κροίσοι επειδή έχουν ιατρείο στο Κολωνάκι), παραδίνοντάς στους στον κουρή και στο άλτερ για διασυρμό.

    Εξ όνυχος το λέοντα… και φαίνεται άγριο, αδίστακτο και πεινασμένο, το λιοντάρι αυτό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s