Μα τί εφεύρεση αυτές οι γιορτές!


Την επομένη των γιορτών αναρωτιέμαι αφελώς πόσο πολύ λοξοδρομήσαμε απ τους στόχους μας. Φαντάζομαι ότι όλοι θα θέλαμε, προχωρώντας βαθιά στον ανθρώπινο χρόνο να βελτιωθούμε ατομικά και συλλογικά. Να αποκτήσουμε γνώση και γνώθι σ’ αυτόν, να επιδείξουμε μεγαλύτερη ανοχή σε αλλότριες συμπεριφορές. Τί έχει μείνει σήμερα απ’ αυτήν την προσδοκία ; Θα έλεγα μια διαρκής επιπολαιότητα, ένας υφέρπων κυνισμός κι ένα υπερτιμημένο εγώ.

Να υποθέσω ότι η φετινή οικονομική δυσπραγία εξανεμίζεται ως διά μαγείας στις γιορτές. Μα τι εφεύρεση σπουδαία η γιορτή! Συνδυάζει το έθιμο, την ανάπαυλα, τη σπατάλη, τη μέθη, την ασυδοσία, τη λήθη. Όλα τα δικαιολογεί. Και τα ωραία και τα άσχημα. Αυτές τις μέρες, οι άνθρωποι αναζητούν την κοινωνική επιβεβαίωση. Το ’χουν, λένε, το δικαίωμα. Πάντα το ’χαν, αλλά τις γιορτές μπορούν να το «υφαρπάξουν» κιόλας. Φορούν τα λαμέ και τα ασημιά, κρεμούν στ’ αυτιά πλουμιστά σκουλαρίκια και στον λαιμό χαϊμαλιά,  δένουν χαλαρά τη γραβάτα και ξεσκονίζουν καλά το σκαρπίνι πριν αρχίσουν να περιφέρονται από κέντρο σε κέντρο και από σπίτι σε σπίτι. Με ύφος δανεικό από βραζιλιάνικη τηλεοπτική σαπουνόπερα και με σκέρτσο, πολύ σκέρτσο. Λες και μεθαύριο δεν θα γίνουν στήλη άλατος στο αντίκρισμα της ακάλυπτης επιταγής, δεν θα ψελλίσουν ασυναρτησίες όταν η πιστωτική τους κάρτα θα απορρίπτεται από το μηχάνημα-δυνάστη, δεν θα ξεστομίσουν γνωστές και άγνωστες βρισιές τη στιγμή που θα στοιχίζονται σαν στρατιωτάκια στους καταλόγους του Τειρεσία…

Το παραμύθι των ημερών να ’ναι καλά. Το άλλοθι σκέψης και πράξης. Κι αν εσύ, που υποτίθεται ότι δεν σου ’χει ακόμη σαλέψει, τολμήσεις να ρωτήσεις: «Μα, δεν λέγατε ότι σας έπνιξαν τα προβλήματα κι οι έγνοιες», θα λάβεις μια απάντηση του τύπου: «Ξέρετε, το καλούν οι μέρες». Αλήθεια, αυτές τις μέρες ποιος νοιάζεται για τη δαμόκλειο σπάθη της πτώχευσης που επικρέμαται επί της κεφαλής μας; Ποιος σκοτίζεται για τους Οίκους που μας υποβαθμίζουν ξανά και ξανά; Ποιος Τρισέ θα μας τιθασεύσει; Ποιος φοβάται τον Στρος Καν του ΔΝΤ; Ποιος γυρίζει να δει το αποτύπωμά του πάνω σε τούτο τον τόπο και ποιος ιδρώνει για τα συμπεράσματα της Κοπεγχάγης; Κανείς. Όλοι οσμίζονται τη χαρά και τη διασκέδαση, όπως το παιδί οσμίζεται την αναμπουμπούλα. Οποιαδήποτε σκέψη έξω από την «καθαρτήρια» καταναλωτική κραιπάλη, από τη διασκέδαση, από τη «διαγραφή» χρεών και υποχρεώσεων κρίνεται απορριπτέα Η οικονομική ηθική των ημερών αποδεικνύεται χαλαρή.

Είναι γεγονός ότι έχουμε ξεχάσει πόσο παρακινδυνευμένο και πόσο επιζήμιο είναι να ζούμε μονίμως πάνω από το πάπλωμά μας. Ο Έλληνας πρέπει να μάθει να είναι εγκρατής, μας διαμηνύουν οι Βρυξέλλες. Βγάζει τόσα, να ξοδεύει λιγότερα από τα τόσα. Βγάζει περισσότερα; Χαλάλι του. Ο φτωχός και ο μικρομεσαίος να συνυπολογίζει και την ανάσα του. Να μετράει τα κέρματα. Αν αθροίσεις φίλε μου τα κέρματα, εκεί προς το τέλος της εβδομάδας, θα δεις ότι μπορείς ακόμη και σουβλάκι «με απ’ όλα» να αγοράσεις και κομμωτήριο με πουρμπουάρ να απολαύσεις, ενδεχομένως δε και ένα spa σε ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων. Ο ευκατάστατος, ο μεγαλοαστός, ο μεγαλομέτοχος, κομμάτια να γίνει. Δικιά του η δούλεψη, δικό του και το χρήμα. Ας πάει σε ξενοδοχείο πολλών αστέρων!

Το χρήμα, λοιπόν, των γιορτών. Το χρήμα ως έλκηθρο, ως οδοδείχτης, ως λαιμητόμος, ως καταπακτή. Το χρήμα ως μέσον, ως αυτοσκοπός. Χωρίς δικαιολογίες και ηθικολογίες. Ένα είδος θεού τιμωρού. Αν το χρησιμοποιείς σωστά θα πας στον Παράδεισο, αν όχι, σε περιμένει η Κόλαση. Ο Δάντης ζούσε με γνώμονα το χρήμα ή τους φόβους του; Λίγο πριν από τις γιορτές, οι «τριακόσιοι» της Βουλής έσπευσαν να δηλώσουν ότι δεν θα είχαν αντίρρηση να κόψουν κάτι από την αποζημίωση των επτά χιλιάδων ευρώ μηνιαίως (τα επίσημα, φαντάζομαι) προκειμένου να δείξουν ότι συμπάσχουν μετά του ελληνικού λαού. Κι είδα στον τηλεοπτικό μου δέκτη την υποκρισία του ανθρώπου και τον καλά κρυμμένο φόβο για τα κεκτημένα. Κι αυτό το λέω γιατί όσοι απάντησαν, φρόντισαν να προσθέσουν το… «υπό προϋποθέσεις», θυμίζοντάς μου τα ψιλά γράμματα των τραπεζών.

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 25-12-2009

ριτς

Advertisements

31 comments

  1. εύστοχο κείμενο !
    «η καταναλωτική κοινωνία είναι η ιδανικότερη μορφή κοινωνίας ,αρκεί να καταναλώνεις δίχως να αυτοκαταναλώνεσαι «είχε γράψει κάπου ο Ν.Δήμου…και θα προσέθετα πως δυστυχώς και η αξία άνθρωπος..έγινε μέσον και όχι σκοπός!
    ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

  2. Γέννησε πολλές σκέψεις το κείμενό σας, αλλά περιορίζομαι να πω πως το κατέταξα στη λίστα με τα αγαπημένα μου δικά σας.

    Χρόνια σας καλά!

  3. @glaykidarling
    Ευχές με υγεία, ηρεμία, περισυλλογή και διάβασμα. Βοηθάει, νομίζω. Ο,τι και να διαβάσει κανείς, χρήσιμο αποβαίνει… Τα υπόλοιπα, ε, ας μάθουμε νάμαστε λίγο πιο εγκρατείς.

  4. Ρίτσα μου
    Χρόνια πολλά με πολύ αγάπη για σένα και τούς αγαπημένους σου.. Νάσαι πάντα καλά και ό,τι επιθυμείς.. Πολλά φιλιά!

  5. Rίτσα εγώ τελείωσα σήμερα τα πεπραγμένα της γιορτής και λές και μου έφυγε ένα άγχος ! όλα έγιναν όπως πρέπει ,και τα δώρα και τα καλέσματα και τα φαγητά και οι ευχές από τους εταίρους …. πάω τώρα για ένα πεπερμιντ για να χωνέψω όλες τις ευχές 😉 εσύ σε ποιο στάδιο βρίσκεσε ??

  6. Φέτος , αποφασίσαμε (εγώ και ο άνθρωπος που μοιράζομαι μαζί του την ζωή μου τα τελευταία … 40 χρόνια) να μην ακολουθήσουμε την πεπατημένη (όσον αφορά τον καταναλωτισμό των γιορτών)…
    Έτσι , μείναμε οι δυό μας στο σπίτι αγκαλιά , λίγη μουσική , λίγη TV , λίγη σιωπή … λίγο «βούρκωμα» … Ήμουν και λίγο αδιάθετη … κι αυτός επίσης …
    Μια χαρά περάσαμε …
    Όχι δεν το κάναμε από τσιγγουνιά …
    Το κάναμε , έτσι … για αλλαγή .
    ———————
    Χρόνια πολλά καλή μου Ρίτσα . Να είσαι πάντα υγιής , χαρούμενη και τυχερή .

  7. @silia
    Σίλια, χρόνια πολλά. Μα τι καλά που κάνατε! Μακάρι να συνέβαινε πιο συχνά αυτή τη επιστροφή στο ολιγαρκές που είναι συγχρόνως και τόσο πλούσιο.Ναστε γεροί και αγαπημένοι.
    ριτς

  8. ευχές για λιγότερο λαμέ, ριτσάκιον!
    μακριά από μας, άντε λίγη σαμπάνια να ξεχνάμε τις δυσκολίες, άντε επιτρέπεται!
    😉
    φιλί!!!!

  9. Εύχομαι, το 2010, να σταματήσουμε να μεγαλοποιούμε καταστάσεις που είναι ανούσιες. Να βλέπουμε τα πράγματα από τη θετική τους πλευρά. Να μην ξεχνάμε πόσο εφήμεροι είμαστε. Όπως έλεγε και ο Τζιμ Μόρισον, η ζωή είναι ένα χαριτωμένο αστείο. Και ως έτσι πρέπει να την βλέπουμε.
    Καλή Χρονιά, γερά μυαλά!

    Κώστας
    vloutis.blogspot.com
    vloutis.wordpress.com
    facebook.com/kostasvloutis
    twitter.com/kostasvloutis

  10. @vloutis
    @anepidoti
    #@τσουκνιδα

    καλησπέρα .
    Πάμε μια χίλια για το 2010. Ο παππούς μου έλεγε, ο θεός να φυλάει τους ταξιδευομένους…

  11. περιόδους κατανάλωσης έχει προβλέψει κάμποσες μες τη χρονιά το σύστημα, περιόδους περισυλλογης όμως…
    καλή χρονιά όμορφη και δημιουργική!!!!

  12. Μια καλή χρονιά σου εύχομαι γεμάτη υγεία και δημιουργία. Όσο για τα υπόλοιπα που λές, όπως λέει και ο λαός, όπως στρώσεις θα κοιμηθείς. Εγώ πάντως, θα κοιμηθώ καλά, και ας έκανα τίποτα από τα απόπάνω,,,

  13. Ξέρεις χάρηκα που υιοθέτησες το treba theme! Στην αρχή μου άρεσε, μετά σκέφτηκα βρέ λες και εχω γίνει πολυ ‘γουιαρντο’τελευταίως και μου αρέσουν τα περίεργα! Αλλά αφού και εσείς εκεί πάνω στο ‘πολιτισμό’τα αποδεχτήκατε φαινεται προχωρώ σε σωστή κατεύθυνση. Να πω τώρα τις ευχές ή να περιμένω μέχρι τελευταία στιγμή…

  14. @@@@ penelope dearest!
    είσαι ξανά στον πολιτισμό, λοιπόν,μη φοβάσαι. Μόλις γύρισα από τη δουλειά, δουλεύω και αύριο ολημερίς κι έχω έξοδο τας νύχτας, άστα..
    Λοιπόν ας πούμε από τώρα τις ευχές και αύριο να τις ξαναπούμε
    Φιλιά σε σένα , στον άνδρα σου, στα κορίτσια με αγάπη και ελπίδα για το 2010!!!!!!
    ριτς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s