Με το ποδήλατο στο χέρι….


ποδηλατάδα στην αγαπημένη Θεσσαλονίκη

Tης Ριτσας Μασουρα ( Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή,17-6-2010)

Και ξαφνικά εν μέσω μιας μη αναμενόμενης υποβάθμισης της Moody’s, η υπουργός Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη θέλησε να μας προσφέρει σταγόνες αισιοδοξίας. Λογικό. Οταν μια κυβέρνηση διακρίνει γύρω της τον διάχυτο καθηλωτικό φόβο έχει καθήκον να στήνει οράματα. Οι άνθρωποι, ακόμη και στα καλύτερά τους, αρέσκονται στα οράματα. Τους δίνουν την αίσθηση της συνέχειας. Φανταστείτε τώρα πόσο καταλυτικό ρόλο μπορεί να παίξει για τον απογοητευμένο πολίτη το «ανέξοδο» γι’ αυτόν όραμα της ανάπλασης της Αθήνας. Τουλάχιστον να ’χουμε μια όμορφη πόλη, λένε όλοι.

Η υπουργός, σεμνή όπως πάντα, μας έκανε να νιώσουμε ότι σε μικρό χρονικό διάστημα θα αξιωθούμε μια εξευγενισμένη πόλη με πάρκα και κορωνίδα το μητροπολιτικό πάρκο του Ελληνικού, με μικρά κηπάρια, όπου ανέμελοι γονείς θα παίζουν με παιδιά-δυνάστες, με μονοδρομήσεις οδικών αρτηριών, με πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου προκειμένου να εξελιχθεί σε ποδηλατόδρομο, με παρεμβάσεις στη γραφική Ευριπίδου. Ενθουσιασμός! Ενθουσιασμός κυρίως για τους ποδηλατοδρόμους, μιας και το ποδήλατο παραπέμπει στην παιδική ηλικία της ανεμελιάς και για πολλούς συνειδητοποιημένους οικολογικά Αθηναίους αποτελεί τρόπο ζωής. Ως τώρα, κάθε φορά που βλέπαμε έναν ποδηλάτη να κυκλοφορεί ανάμεσα σε μας τους οδηγούς-κάφρους συνέβαιναν δύο τινά: ή κάναμε τα πάντα για να τον προφυλάξουμε, με κίνδυνο να πάθουμε εμείς ζημιά, ή του δείχναμε πόσο ισχυρότεροι και ωραιότεροι είμαστε. Αραγε, θα αλλάξει αυτό;

Η πλατεία Αρεως στην Τρίπολη

Παρά τον ενθουσιασμό μου, ωστόσο, μια απορία την έχω: ποια είναι η σκοπιμότητα της πεζοδρόμησης της Πανεπιστήμιου, ως προς το σκέλος των ποδηλάτων βεβαίως. Γιατί για το άπλωμα των καφενέδων, να απαντήσουν οι ειδικότεροι εμού. Aς πούμε, όμως, πως κατηφορίζουμε την Πανεπιστήμιου προς την Ομόνοια. Και μετά; Μετά δεν έχουμε παρά να επιστρέψουμε στο Σύνταγμα και άντε πάλι απ’ την αρχή. Μου θυμίζει την πλατεία του Αρεως στην πατρίδα του πατέρα μου, την Τρίπολη, που με τα ποδήλατα ανεβοκατεβαίναμε την πλατεία επί ώρες μέχρι να φάμε με τους γονείς μας το υπέροχο παγωτό της εποχής. Εδώ, όμως, χάνω κεφάλαια, φοβάμαι, όπως νομίζω ότι χάνω κεφάλαια και στο θέμα του Μητροπολιτικού Πάρκου, στο Ελληνικό, το στοιχειωμένο πάρκο. Εξαγγέλθηκε από τον Σημίτη το 2001 και από τον Σουφλιά το 2007. Τότε, ο Στέφανος. Μάνος είχε δημοσιεύσει στην «Κ» άρθρο με τον τίτλο «Το μεγάλο έγκλημα σε βάρος της Αθήνας», όπου εξηγούσε γιατί «η απόφαση της κυβέρνησης να μετατρέψει 5.000 στρέμματα του αεροδρομίου του Ελληνικού σε μητροπολιτικό πάρκο ήταν μια απίστευτη επίδειξη ματαιοδοξίας νεόπλουτων και τρανή απόδειξη βαθιάς πνευματικής κούρασης».

Δεν αδικώ την Τίνα. Οι υπουργοί, υπό το άγχος της παρουσίασης κυβερνητικού έργου -καθότι επιτηρούμενοι, ξεπερνούν τα όρια του εφικτού και πελαγοδρομούν. Στο τέλος της μέρας πολλά θα έχουν χαθεί ανάμεσα στις συντεχνίες, τα συμφέροντα των δήμων και των μύριων φορέων. Τελικά, για να μη μένει πάντα ο πολίτης μόνος με το ποδήλατο στο χέρι, ίσως θα ήταν προτιμότερο να θέτουμε μικρότερους και περισσότερο λειτουργικούς στόχους, αν θέλουμε να ελπίζουμε σε κάτι.

Η Πανεπιστημιου ..κάποτε/

6 thoughts on “Με το ποδήλατο στο χέρι….

  1. Φαίνεται ότι θα ξαναζήσουμε τις εποχές που φωνάζαμε στον Κωνσταντόπουλο «τρένο για την Κρήτη» και «τρύπα στα πενηνταράκια.» Καλημέρα!

  2. Δεν γνωρίζω παρά ελάχιστα για την Αθήνα, αλλά στην Θεσσαλονίκη, όπου έγιναν ποδηλατόδρομοι, χάθηκε ένα ακόμη ρεύμα κυκλοφορίας και σχηματίστηκαν ουρές. Ειδικά στην πολύπαθη πόλη μου με το ένα και μοναδικό μέσο μαζικής μεταφοράς και το άλλο να αποτελεί ουτοπία προς το παρόν, η δημιουργία ποδηλατόδρομων εκεί που δεν χωράνε πλέον αυτοκίνητα (για να μην πω για τους εξορισμένους πεζούς) μοιάζει με μια άχρηστη πολυτέλεια

  3. κάποτε ακουγόταν να γίνει η Αθήνα, Παρίσι, μετά έβρεξε, πλημμύρισε και έγινε Βενετία, και τώρα θέλουμε το Άμστερνταμ;!

    Πάντως δεν είναι ούτε χρόνος που σκοτώθηκε ένας ποδηλάτης στην Πανεπιστημίου, μπροστά στο Τιτάνια, ίσως υπάρχει ακόμη εκεί μια ρόδα βαμμένη άσπρη, στα κάγκελα.

    Αλλά με την πεζοδρόμηση, φαντάζομαι το τριπλό ζόρι στην Σόλωνος, Ακαδημίας, Σταδίου και, χαααααααααα, χάλιαααααααααα…..

    πολλά ποδηλατικά φιλιά από Brasilia και ναι, να είναι ροζ, cruiser με λευκά λάστιχα!

  4. Α δεν είναι τίποτε βρε, απλά όλο το εξαγγέλλουν το μητροπολιτικό του ελληνικού, μέχρι να καταφέρουν να βρουν ποιός μεγαλοεργολάβος θα χτίσει εκεί το επόμενο Mall.
    Δεν έχεις ακούσει πόσοι καραγκιόζηδες πιστεύουν ότι είναι κρίμα να χαθούν τόσα λεφτά που θα απέφερε, μόνο και μόνο για να έχουν έναν χώρο αναψυχής οι πολίτες;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s