Η ανθρωπιστική ταυτότητα και η ευτυχία …του λιγοστού!!!


Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 11-8-2010

Tης Ριτσας Μασουρα

Chicago trip ...Where the old National Guard armory used to stand, the new Museum of Modern Art now squats. Rubes that we are, we laughed at the stuff outside and then didn't make it through the doors.

Δύσκολο να ταξινομήσω χρονικά τις σκέψεις μου, αλλά χάριν συντομίας θα ξεκινήσω από τα πρώτα χρόνια του Ανδρέα Παπανδρέου. Τότε που μας έλεγαν ότι εφεξής βασική υποχρέωσή μας είναι να είμαστε ευτυχισμένοι, να ζούμε διαρκώς μέσ’ την καλή χαρά, να χρησιμοποιούμε διάφορες «πονηρές» μεθόδους εύκολου πλουτισμού και επί ποινή βαρύτατης κοινωνικής τιμωρίας να αποστρέφουμε το βλέμμα από τη δυστυχία. Ήταν η εποχή της σταδιακής εισδοχής στη …δεσποτική ευδαιμονία, την οποία εμπλουτίσαμε με ελληνικές πατέντες και τελικά την… κατακτήσαμε με τη συνδρομή των ταγμάτων των δανειοληπτών. Αυτών που σήμερα παρατάσσονται μπροστά στους δανειστές – τραπεζίτες, κρατώντας σε εκπληκτική ευθυγράμμιση τις μεγαλεξανδρινές σάρισες. Λες και οι τράπεζες θα τρομοκρατηθούν!

ChicagoPanoramaThumb

Το κυνήγι της ευτυχίας (the pursuit of happiness) αναφέρεται στη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ. Γραμμένη από εμπνευσμένα άτομα που αντιλαμβάνονταν το κόστος και την υπεραξία της εργασίας ( αν και αυτό το τελευταίο ποτέ δεν εφαρμόστηκε στην πράξη)  κατηύθυνε το αμερικανικό έθνος προς την ευτυχία μέσω της σκληρής εργασίας και της απόκτησης υλικών αγαθών. Κατά τη γνώμη μου ίσχυσε μια αδιανόητη εξίσωση εργασίας – πλούτου. Στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, αυτή η εξίσωση δεν απέκτησε ποτέ αμερικανικές διαστάσεις, ούτε καν στην εύπορη Γερμανία, όπου οι πολίτες της «ποδηγετούνται» οικονομικά , προκειμένου το κράτος να χαίρει ευρωστίας! Γι’ αυτό και οι Ελληνες, δίχως δεύτερη σκέψη αποτινάξαμε τη «νοικοκυρεμένη» ζωή, τα σύμβολα, χειροκροτήσαμε την τηλεοπτική δημοκρατία και χάσαμε κάτι πολύτιμο: την ευτυχία του λιγοστού!

Σ’ αυτή την επεισοδιακή διαδρομή διαταράχθηκε η ταυτότητά μας. Οι κοινωνίες διαθέτουν ταυτότητα. Διαθέτουν χαρακτηριστικά που διαμορφώνουν ειδοποιούς διαφορές. Δεν είμαστε όμοιοι με τους Σουηδούς, ούτε αυτοί με τους Αμερικανούς. Υπάρχουν οχυρά, αλλά υπάρχουν και κερκόπορτες. Πολλοί αναλυτές επιμένουν στην εθνική ταυτότητα.

Περί αυτού, όμως, πρόκειται;

Πρόσφατα, ο Κώστας Τσόκλης είχε πει ότι όταν παλιά πήγαινε στην Ανδρο αναγνώριζε στους ντόπιους μια ταυτότητα. Ηταν κάτι που αφορούσε τη συμπεριφορά, το έθιμο, το απαύγασμα ψυχής…. δεν ξέρω. Σήμερα, κάθε φορά που πηγαίνει, θλίβεται, γιατί το μόνο που βλέπει είναι μικρογραφίες των ατόμων των πόλεων. Και τολμώ να μιλήσω για άτομα, γιατί μας χαρακτηρίζει ο κακώς νοούμενος ατομισμός. Η ελληνική κοινωνία διέθετε πλεόνασμα συλλογικότητας (το εμείς βαρύτερο το εγώ) κι ας διατείνονται οι μελετητές ότι χάθηκε από τα ομηρικά έπη και μετά. Είναι ένα στοιχείο αυτό, που τηρουμένων των αναλογιών θα μπορούσε να ενταχθεί στην άλλη μη εθνική μας ταυτότητα, μαζί με την αλληλεγγύη ή το νοιάξιμο των ανιόντων προς τους κατιόντες και αντιστρόφως.

Anders Raytracing Page

Τώρα παλεύουμε δίχως πυξίδες, έχοντας αναγκαστικά αποστασιοποιηθεί από τον καταναλωτικό ευδαιμονισμό και αναζητούμε νέους ορισμούς της χαράς. Δεν είμαστε hedge funds της παγκοσμιοποίησης, αγνώστων γονέων που σήμερα κερδοσκοπούν εδώ και αύριο καταστρέφουν αλλού. Γι’ αυτό, οφείλουμε να αναζητήσουμε εκείνα τα χαρακτηριστικά της φυλής μας που θα βοηθήσουν στην περιφρούρηση ενός λαού που αξίζει να αποκτήσει μια ανθρωπιστική ταυτότητα στον αντίποδα του απανθρωπισμού. Ουτοπικό; Ε, και λοιπόν ;

Chicago trip"The Rock," not to be confused with the fine actor and former WWE superstar Dwayne Johnson, was originally a drinking fountain given as a gift from the class of 1902. It stopped functioning as a water source in the 1940's and is now just this hulking thing pictured. And no, we didn't camp out overnight to paint it.

ριτς

Advertisements

4 thoughts on “Η ανθρωπιστική ταυτότητα και η ευτυχία …του λιγοστού!!!

Add yours

  1. Ριτς μου

    Όπως πολύ ςσωστά επισημαίνεις, αυτό που μας αφορά περισσότερο είναι η ηθική διάσταση της πρό-κρίσης και της ίδιας της κρίσης.

    Η «απώλεια της συλλογικότητας» δεν είναι όμως το πρόβλημα, γιατί η συλλογικότητα δεν είναι καθόλου δεδομένη για το παρελθόν του λαού μας. Το θέμα είναι η απώλεια της – όποιας – αθωότητας. Αυτό είναι που κάνει τη μεγάλη διαφορά. Σε μιαν έρευνα της «νεανικής» φυλλάδας Free (νομίζω) συντριπτικά ποσοστά νέων δήλωναν πως θα πατούσαν επί πτωμάτων, φίλων, εραστών, οικογένειας, για να ανέβουν κοινωνικά/επαγγελματικά/ερωτικά.

    Ακόμα και στη καλύτερη των καλύτερων, δεν καταναλώναμε ποτέ όσο Αμερικάνοι και Γερανοί. Ακόμα και στη χειρότερη των χειρότερων, δεν θα φτάσουμε ποτέ τους Κινέζους και τους Ινδούς. ¨Αρα δεν μας αφορά και τόσο η φούσκα της υπερκατανάλωσης.

    Φιλιά

  2. Ριτσα , σ` αγαπώ γιατί είσαι` από ψυχής` σου το έχω πεί??? Μπράβο σου και για το θέμα και για την οπτική του κάλλυψη !Αυτός ο πόθος της χλιδής και της καλοπέρασης επαναλαμβάνεται κατα καιρούς από τότε που οι θρησκείες έγιναν ανθρωποκεντρικές και ο άνθρωπος πίστεψε ότι είναι υπεράνω όλων και ελέγχει τα πάντα…και στην εποχή του Διονύσου και στην εποχή της Ρωμαικής αυτοκρατορίας, και στην εποχή του Βυζαντίου…όταν ο άνθρωπος πιστευει στο μεγαλείο του και μόνο…χάνει τις αισθήσεις του μέχρι να αυτοκαταστραφεί και φτού κι από την αρχή… αυτούς δε που προσπαθούν να συναιτίσουν την κατάσταση, τους καταβροχθίζει σαν θηρίο…και αφού τους έχει καταβροχθίσει μετά τους εξυψώνει και τους προσκυνάει.Δεν νομίζω να έχει να κάνει με εθνικότητες η πολιτικές καταστάσεις, μάλλον υπάρχει στο ανθρώπινο DNA !!!

  3. Leela Nilkopoulou
    Με συγκινείς με αυτό που γράφεις. Είσαι τόσο κοντά, μα τόσο κοντά σ αυτά που κατα καιρούς σκεπτομαι…αλλα ξερεις πόσο δυσκολο είναι να εισακουστείς ;
    σε φιλω

  4. Τι όμορφη και συνάμα γεμάτη φράση «Η ευτυχία του λιγοστού»! Ξεστρατίσαμε πολύ, δυστυχώς, από αυτή την αίσθηση του να ευχαριστιόμαστε με τα λίγα, που αναρωτιέμαι: Θα βρούμε, άραγε, το δρόμο της επιστροφής?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: