Τα Πάρτι Τεϊου στις ΗΠΑ και η αγωνία των Ρεπουμπλικανών


Προσωπα

Της Pιτσας Mασουρα

Στο «Εγκώμιο της Πραότητας», ο Ιταλός φιλόσοφος Νορμπέρτο Μπόμπιο αναφέρεται στον συγγραφέα Λουίτζι Λουτσάτι. Το 1909 ο Λουτσάτι, στο πλαίσιο της λαϊκής κουλτούρας της εποχής, έγραψε το εγκώμιο της ανεκτικότητας, θεωρώντας ότι η ανεκτικότητα είναι αρχή του φιλελεύθερου κράτους. Ωστόσο, συνοδοιπόροι συγγραφείς του Λουτσάτι αντιτάχθηκαν στο θεώρημά του, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι «τα πιο ευγενή και ηρωικά πνεύματα δεν βρίσκονται μεταξύ των ανεκτικών ανθρώπων» και ότι «στη ζωή κανείς δεν είναι ανεκτικός».

Η έννοια της ανεκτικότητας πέρασε στον άνθρωπο της Δύσης μέσα από την εκκλησιαστική διδασκαλία. Ηταν μια αμιγώς θρησκευτική αξία. Στη συνέχεια όμως εξελίχθηκε σε αδιαπραγμάτευτο συστατικό της αριστερής σκέψης, η οποία θεωρούσε δεδομένη την ανεκτικότητα απέναντι σε οτιδήποτε διαφορετικό: φύλο, φυλή, δόγμα. Στις μέρες μας, ό, τι θεωρούσαμε δεδομένο αμφισβητείται, ή γίνεται σάκος του μποξ, όπου πάνω του δοκιμάζουν την ισχύ τους οι νέες αξίες της μη ανεκτικότητας, του ρατσισμού και της άρνησης του σεξ, πέραν του «βιβλικού» του ρόλου. Ναι, ηχεί υπερβολική αυτή η μεταστροφή. Συμβαίνει όμως στις ΗΠΑ. Διάχυτη είναι η αίσθηση στον αμερικανικό Τύπο ότι στις προσεχείς εκλογές του Νοεμβρίου, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα θα «καπελωθεί» από την ακροδεξιά πτέρυγά του, το γνωστό Κίνημα Τεΐου (Tea Party). Ενα Kίνημα που αν και αναδεικνύει ως προτέρημα την απειρία του, διεξάγει προεκλογικό αγώνα εναντίον της αύξησης της φορολογίας, του ομοσπονδιακού χρέους και φυσικά εναντίον της “τυραννίας” της Ουάσιγκτον. Υπογείως, όμως, το Κίνημα εξελίσσεται σε φωλιά του ρατσισμού και της επιλεκτικής απουσίας του σεξ, επικρίνοντας τις σεξουαλικές σχέσεις ανάμεσα σε ανθρώπους από διαφορετικές φυλές, καθώς τι κάνουν; Μολύνουν τη λευκή φυλή!

Προ ημερών, οι Ρεπουμπλικανοί της πολιτείας του Ντελαγουέαρ έδωσαν το χρίσμα για τη Γερουσία στην Κριστίν Ο’ Ντόνελ , τη «Σάρα Πέιλιν της ανατολής», εκνευρίζοντας ακόμη και τον Καρλ Ρόουβ, πρώην σύμβουλο του Μπους. Ο Ρόουβ αποκάλεσε την Κριστίν Ο’ Ντόνελ «παλαβή» και ακατάλληλη για δημόσιο αξίωμα. Ως το βράδυ της ίδιας μέρας, όμως, είχε σπεύσει να εγκρίνει την υποψηφιότητά της και μάλιστα ξεκίνησε τη συγκέντρωση χρημάτων για χάρη της. Η Κριστίν, παρότι σήμερα είναι ιδιαίτερα προσεκτική στις ομιλίες της, παλιότερα είχε δηλώσει δημοσίως ότι η αυτοϊκανοποίηση είναι αμαρτία και ότι η πορνογραφία ισοδυναμεί με μοιχεία. «Οταν ένας παντρεμένος καταφεύγει στην πορνογραφία, δεν λερώνει μόνο τη δική του αγνότητα, αλλά και αυτήν της συζύγου του. Νομίζω ότι οφείλουμε να διδάξουμε στον κόσμο υψηλότερα στάνταρντ από αυτά της αποχής. Οφείλουμε να διαδώσουμε έναν ηθικό τρόπο ζωής».

Η Κριστίν Ο’ Ντόνελ ανήκει στο Κίνημα του Τεΐου, που πολλοί θεωρούν εφεύρημα της εποχής. Δεν είναι όμως. Εχει βαθιές ρίζες στην αμερικανική κουλτούρα και ξεκίνησε 200 χρόνια πριν, όταν οι αποικιοκράτες της Βοστώνης εξεγέρθηκαν εναντίον των Αγγλων που τους επέβαλαν βαριά φορολογία. Μια ωραία πρωία δε, έριξαν στο λιμάνι όλα τα εμπορεύματα με τσάι που προέρχονταν από την Ινδία. Το κίνημα απευθύνεται σε συντηρητικούς λευκούς Αμερικανούς μέσης ηλικίας και κερδίζει έδαφος στις μεσοπολιτείες. Τα μέλη του, άτομα ασταθή, είδαν τις ζωές τους να ξεριζώνονται από την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση και παρέμειναν προσκολλημένοι στο μεταπολεμικό στάτους των λευκών με τα πολλά προνόμια και τα εύσημα της μεσαίας τάξης. Μισόν αιώνα αργότερα, ο καπιταλισμός τους προδίδει και πάλι. Και τι κάνουν; Κλείνουν τα μάτια στην πραγματικότητα και στοχοποιούν τους δημοκρατικούς, τους μετανάστες, τους έγχρωμους και φυσικά το «αλλότριον» σεξ.

Στις ΗΠΑ ο προβληματισμός για τη μεσαία τάξη είναι πλέον δεδομένος. Αυτόν περιγράφει στο τελευταίο της βιβλίο «Η Τριτοκοσμική Αμερική», η ελληνικής καταγωγής δημοσιογράφος Αριάννα Χάφινγκτον. Σε συνέντευξή της σε ραδιοφωνικό σταθμό, αρνήθηκε βεβαίως ότι οι ΗΠΑ αποκτούν στοιχεία τριτοκοσμικής χώρας, αλλά, όπως είπε, κατέφυγε σ’ αυτόν τον τίτλο για να επισημάνει στον πρόεδρο των ΗΠΑ το κατεπείγον της σωτηρίας της μεσαίας τάξης, η οποία τείνει να γίνει… είδος εν ανεπαρκεία! Κι είναι ακριβώς αυτή η μεσαία τάξη που θυμίζει λίγο κοκκινοσκουφίτσα, τη στιγμή που την πλησιάζει ο λύκος -στην προκειμένη περίπτωση το Κίνημα Τεΐου- με παντελή έλλειψη ανεκτικότητας.

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 26-9-2010

Advertisements

4 thoughts on “Τα Πάρτι Τεϊου στις ΗΠΑ και η αγωνία των Ρεπουμπλικανών

  1. Το θέμα με το «κίνημα» του «Τσαγιού» είναι στο επίκεντρο των συζητήσεων αυτόν τον καιρό, όσον αφορά στις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στις ΗΠΑ.

    Προσωπικά εγώ παρακολουθώ με πολλή απογοήτευση τα τεκταινόμενα αυτά, που επαληθεύουν την επιφύλαξη και τη φοβία που είχα μετά την εκλογή Ομπάμα, ότι η παραδοσιακή Αμερική δεν αλλάζει.
    Η «πραγματική» Αμερική, όπως έγραψα πρ΄σοφατ σε σχόλια και σε άλλων φίλων τα ποστς, δεν είναι η Αμερική του Σεξ ανδ δε Σίτυ ή του Κόππολα και του Γούντυ ‘Αλλεν. Το μεγαλύτερο πληθυσμιακά κομμάτι των κατοίκων των ΗΠΑ ζούν στις κεντρικές και νότιες πολιτείες, αυτό που αποκαλείται » η ζώνη της Βίβλου». ‘Ηδη από τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας, αυτά τα μέρη ήταν υπερσυντηρητικά, κλειστοφοβικά, θεοφοβούμενα.
    Εκεί σάρωνε η Κου Κλουξ Κλαν και παντα οι κοινωνικές αντιλήψεις τους ήταν διακόσια χρόνια πίσω σε σχέση με τον δυτικό κόσμο, αλλά και σε σχέση με τις πιο αναπτυγμένες πολιτισμικά ανατολικές και δυτικές πολιτειες τους.
    Το θλιβερό είναι να βλέπουμε ότι δεν άλλαξε και τίποτα, ότι ο πληθυσμός εκεί εκφράζεται και σήμερα από ‘προσωπικότητες’ όπως η Ο Ντόνελ και η ανεκδιήγητη Σάρα Πέηλιν, εκ Αλάσκας ορμώμενη.

    Τον Ομπάμα π.χ. τον έχουν κατηγορήσει για όργανο του Σατανά. Η Χάφινγκτον έχει δίκιο, ότι η ύφεση έχει τρομοκρατήσει τη μεσαία αστική τάξη, που οπισθοχωρεί δεκαετίες πίσω σε αντιλήψεις, από το φόβο της.

    Η Αμερική των πολλών προσώπων λοιπόν. Ας ελπίσουμε στις τωρινές μεσο -εκλογές να μην σαρώσουν οι ρεπουμπλικάνοι, αν και το φοβάμαι, γιατί θα βλέπουμε τέτοια άτομα σαν την Ο Ντόνελ να κάνουν κουμάντο.

  2. Οι κρίσεις συχνότατα αναδεικνύουν τις ακραίες ιδεολογικά και περιθωριακές πολιτιστικά τάσεις. Το δικό μας Tea Party, όχι τόσο πομπώδες και οργανωμένο ακόμα, τοποθετείται μάλλον στη μικρομεσοαστική τάξη, κατ΄αναλογία. Φυσιολογικά, αφού ποτέ δεν είχαμε οργανωμένη αστική τάξη όπως οι βιομηχανικές χώρες της δύσης, αλλά μια παρακμιακή αστοκατσαπλιάδικη άρχουσα τάξη, απότοκη των λωποδυτών, κομπιναδόρων και μαυραγοριτών της κατοχής. Εν πάση περιπτώσει, οι οπαδοί του greek tea party είναι μικρομαγαζάτορες, ελεύθεροι επαγγελματίες και μικρομεσαία στελέχη δημοσίου και ιδιωτικού τομέα καθώς και μικρομεσαίοι αγρότες. Αντιδρούν για το μνημόνιο, την ανεργία, τους φόρους, αλλά ρίχνουν την ευθύνη λιγότερο στις κυβερνήσεις και περισσότερο στους μετανάστες, την αριστερά και τους… ομοφυλόφιλους. Είναι κυρίως μέσης ηλικίας αλλά τελευταία έχουν επιρροή και σε νεότερους, γενικά συντηρητικοι και θρησκευόμενοι. Όχι σε βαθμό υστερίας όπως οι βορειοαμερικανοί «σύντροφοι» τους, αλλά όλο και περισσότερο φλερτάρουν με το «πατρίς θρησκεία οικογένεια» και συμφωνούν ότι «τελικά μια χούντα μας χρειάζεται». Ειδικά αν τους σερβίρεται αυτό σε γενναίες δόσεις από τα μέσα μαζικής αποχαύνωσης, σε περισσότερο (δελτία MEGA, ΣΚΑΙ) ή λιγότερο εκλεπτισμένη μορφή (ΛΑΟΣ, Χρυσή Αυγή). Αξίζει να δείτε και το παρακάτω.

    http://plagal.wordpress.com/2010/09/26/agios-panteleimonas/

  3. @tsalapeteinos

    Συμφωνώ με την ανάλυση του φιλε Τσαλαπετεινέ και επαυξάνω στο σκέλος της παρακμιακής αρχουσας τάξης. Πάντως είναι λογικό όταν διαχέεται ο φόβος στους ανθρώπους που δεν έχουν προλάβει να βελτιωθούν ή παραμένουν από επιλογή ακαλλιέργητοι να εμφιλοχωρούν ακραία φαινόμενα. Δεν θα μας αφήσει ανεπηρέαστους το γεγονός, παρ ότι δεν έχουμε την ίδια κουλτούρα με τους αμερικανούς των μεσοπολιτειών.

  4. Eirini
    μα είναι φαινόμενο της εποχής. Μια δεξαμενή αλλότριας σκέψης που παγιδεύει οσους δεν αντέχουν αυτά που συμβαίνουν γύρω τους, δεν έχουν απαντήσεις, δεν μπορούν να επιχειρηματολογήσουν και στοχοποιούν ανθρώπους διαφορετικούς…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s