Ο χαοτικός κόσμος των μπλογκ


Τελικά δεν είναι να μένω στο σπίτι.  Σουρτούκω είμαι κι έτσι οφείλω να παραμείνω. Οχι, μη φανταστείτε ότι με κουράζει η φασίνα και οι πολλές ευθύνες των..ντουβαριών. Οχι,κάθε άλλο. Με θρέφει η χειρωνακτική δουλειά. Αφού καμια φορά λέω, βρε μπας και έκανα λάθος που μπλέχτηκα στα γρανάζια της δημοσιογραφίας ; Ο λόγος όμως που λέω ότι δεν είμαι για σπίτι, είναι γιατί όταν μένω εντός , κάθε τρεις και λίγο στρογγυλοκάθομαι  μπροστά στον υπολογιστή. Και δόστου σερφάρισμα και ψάξιμο και ξανά ψάξιμο. Πρεζόνι σκέτο. Συνήθως επιλέγω ενημερωτικές σελίδες και μπλογκ που τα εμπιστεύομαι. Με ικανοποιεί  που πολλά από αυτά δεν έχουν κυλήσει στο …βούρκο της φτηνής ενημέρωσης(!), αλλά διατηρούν το επίπεδο τους, αυτό που εγώ θεωρώ επίπεδο. Γιατί ο καθένας αντιλαμβάνεται το επίπεδο με το δικό του τρόπο.Αλλωστε, γι αυτό υπάρχουν οι διαβαθμίσεις. Σαν των πολυκαταστημάτων τα υπόγεια επίπεδα των γκαράζ. Πρώτο επίπεδο, δεύτερο, τρίτο….

Το πολύ το ψάξιμο, όμως,  το βαριέται και ο Θεός. Πέρα για πέρα αληθινό. Γιατί ; Γιατί ανακαλύπτω ότι ο καθένας έχει ανοίξει ένα μπλογκ και γράφει, γράφει, γράφει. Κι εγώ το ίδιο κάνω. Δεν βγάζω την ουρά μου απ ‘ έξω. Δύο μπλογκ έχω, αλλά προσπαθώ να δικαιολογηθώ λέγοντας,  ε, σαν την Ελλάδα είμαστε : Μικρομάγαζο, μικροεπιχειρηματίες, μικρομεσαίοι… Δεν είναι εκεί το ανησυχητικό. Το ανησυχητικό είναι ότι σε πολλά μπλογκ αναρτώνται κείμενα προσβλητικά, γελοία, αφελή, βίαια, δήθεν ανατρεπτικά, δήθεν επαναστατικά. Οι καημοί , τα πάθη και τα απωθημένα των ανθρώπων υπό μορφή γραπτού λόγου.  Ορισμένοι μπλόγκερ κρύβονται πίσω από την ανωνυμία τους κι έχουν πειστεί ότι αίφνης απέκτησαν μεγάλη ισχύ. Ετσι,  οδηγούμενοι από τη βιάση να σωρεύσουν στην ανάρτηση τους του κόσμου όλον τον αρνητισμό, διαστρεβλώνουν τα γεγονότα ή μάλλον τους δίνουν τη δική τους διάσταση, αλλά στη χειρότερή της εκδοχή. Το ερώτημα είναι αν επηρεάζουν τον αναγνώστη. Δεν θα τολμούσα να ισχυριστώ ότι επηρεάζουν οποιονδήποτε. Ομως είναι περισσότερο από βέβαιον ότι όπως οι δημοσιογράφοι  ως ένα βαθμό επηρεάζουν μερίδα ατόμων, έτσι και οι μπλόγκερς επηρεάζουν αυτούς που  δεν διαθέτουν τις ανάλογες γνώσεις επί του χ θέματος, είναι επιρρεπείς από τα γεννοφάσκια τους, ή την καταβρίσκουν με πάσης φύσεως καταγγελτικές συμπεριφορές.

Αναρωτιέμαι αν αυτή η τακτική έχει ενδιαφέρον. Τα μπλογκ ξεκίνησαν ως ένα είδος ημερολογίου. Σαν αυτά που γράφαμε στα σχολειά μας, που τα μοιραζόμαστε με τους συμμαθητές στα διαλλείμματα. Υπάρχουν μπλογκ με εξειδικευμένο περιεχόμενο, όπως και μπλογκ γενικού ενδιαφέροντος. Τα θέματά τους είναι η πολιτική ( με μια μοναδική στο είδος της εμβέλεια, με έμφαση στα άκρα ), ο πολιτισμός, η οικονομία, η εκκλησία ( επίσης μεγάλη εμβέλεια) το περιβάλλον, η οικογένεια , τα χόμπυ κλπ. Κι ως εδώ τίποτα το περίεργο. Θα έλεγα μάλιστα ότι έχουν γραφτεί εξαιρετικά κείμενα σε μπλογκ και από κει τα πήραν στη συνέχεια εφημερίδες και τα επεξεργαστηκαν περισσότερο. Οταν όμως κάποιοι μπλόγκερς  επιμένουν ότι ανακάλυψαν τον τροχό, όταν μεταμφιέζονται σε εισαγγελείς, όταν δικάζουν και καταδικάζουν ερήμην, όταν χλευάζουν τους πάντες και τα πάντα είναι λογικό να αναρωτηθώ : θέλουν ,άραγε, να προσφέρουν κάτι στο βωμό της αλήθειας ; Μήπως θέλουν να προκαλέσουν,  να βγάλουν τα απωθημένα τους , έναν καταπιεσμένο και αποκλεισμένο εαυτό ;

Ομολογώ ότι η γραφή απελευθερώνει τον άνθρωπο. Του δίνει την ευκαιρία να εκφραστεί. Κι αυτό είναι υπέροχο. Πόσο εύκολα, όμως, η ομορφιά της γραφής δικαιολογεί την υπερβολή του γραπτού λόγου  όταν γίνεται πλέον δημόσια και απευθύνεται στους πολλούς ; Πόσο κοντά βρισκόμαστε στη σύγχυση γύρω από το τί σημαίνει πληροφορία σε οποιονδήποτε τομέα και τί σημαίνει κριτική της πληροφορίας ;

ΥΓ. Την ευθύνη γι αυτές τις σκέψεις την έχει  ένα μέιλ που μου ήρθε χθες με αφορμή τα τρίχρονα γενέθλια ενός  καλοστημένου μπλογκ. «Μενεστρέλλων Πολιτεία» λέγεται και ομολογώ ότι το επισκέπτομαι σπανίως.

ριτς

Advertisements

8 thoughts on “Ο χαοτικός κόσμος των μπλογκ

  1. Το πιθανότερο, Ρίτσα μου, είναι στο αμέσως προσεχές μέλλον, να αλλάξουμε άποψη για πολλά από τα στερεότυπα που έχουμε διαμορφώσει μέχρι τώρα.
    Ένα από αυτά είναι η σαφής διάκριση δημόσιου και ιδιωτικού λόγου.
    Μέχρι τώρα είναι σίγουρο ότι αυτά που σωστά χαρακτηρίζεις υπερβολές, μπορεί να μην γράφονταν, αλλά λέγονταν. Στην παρέα, στο οικογενειακό τραπέζι, στο καφενείο, στην ταβέρνα.
    Τώρα πολλά από αυτά μπορούν πολύ εύκολα να εκτεθούν μπροστά στα μάτια περισσότερων.

    Και πού θα οδηγηθούμε; Είναι ένα εύλογο ερώτημα.
    Αλλά το ξέρεις, δεν υπάρχει απάντηση. Όλα γύρω μας αλλάζουν. Μπορεί όχι στην ουσία τους, αλλά σίγουρα στην εικόνα τους.
    Και νομίζω ότι από μια μεριά είμαστε τυχεροί που βρισκόμαστε μέσα σ’ αυτόν τον καταιγισμό των αλλαγών.
    Όσο κι αν μας δυσκολεύουν την ζωή και κάνουν αβέβαιο τον προορισμό.
    Και το ταξίδι.
    Καλή συνέχεια…

  2. Καλησπέρα Ρίτσα.
    Έτσι είναι και εμένα μου φαίνεται και πολύ επικήνδυνο που έχουν αρχίσει πολλοί να φτάνουν σε υπερβολές και άκρα του τύπου φταίνε οι μορφωμένοι, η φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι, η οι επιχειρηματίες .
    Έχω την εντύπωση ότι δημιουργείτε ένα πολύ εκρηκτικό κλίμα και μόνο για την αποτύπωση της εποχής έχει ενδιαφέρον.
    Καλό Σ/Κ

  3. ετσι ειναι…τα μπλογκς μπορει να βγαλουν τονκαλύτερο σου εαυτο .. μπορει και τον χειροτερο .. στηην εποχή μας ολα οδηγουν προς την δευτερη εκδοχή..

  4. την εποχή του twitter, του flickr, του i-phone, των sms και όλων αυτών των κοινωνικών δικτύων και των εφαρμογών άμεσης ενημέρωσης, δεν είναι από τα blog, τα οποία ούτως ή άλλως βυθίζονται στην ανυποληψία και τη ασύνοχη φλυαρία, που κινδυνεύουμε

  5. χαχα!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    εισαι από τις λίγους, όπως και η Marea και ο Σωτηρης και ο Νοσφερατος που εχετε αυτό λεμε «αξιοπρεπή» μπλογκ. Εχω ζαλιστεί απο αυτά που βλέπω τον τελευταίο καιρό. Και αναρωτιέμαι : βρε τί παθανε οι άνθρωποι και γράφουν τέτοια όργια βλακείας ;

  6. Δεν ξέρω πόσο αξιοπρεπής είμαι εγώ, ελπίζω να μου αρμόζουν τα καλά σου λόγια, αυτό που ξέρω είναι πως με την κατάσταση, την παιδεία και τα πρότυπα που προβάλλονται και αποκτούν οι άνθρωποι στη σημερινή κοινωνία δεν βρίσκω καθόλου παράξενο το να γράφονται κατά κόρον όργια βλακείας.
    Όμως υπάρχει και μια ακόμα πτυχή που θα έπρεπε να εξεταστεί: Παλιότερα οι άνθρωποι δεν γράφαν τέτοια όργια βλακείας γιατί «είχαν περισσότερο μυαλό», ή γιατί δεν είχαν τα μέσα για να προβάλλουν τα γραπτά τους;
    Γι’ αυτό το τελευταίο δεν έχω εμπεριστατωμένη απάντηση.

  7. Darthiir the Abban
    Θα σου απαντήσω
    φυσικά δεν υπήρχαν τα μέσα και το μολυβάκι δεν έφτανε για να βοηθήσει. Αλλά τότε οι ομάδες , οι κοινωνικές ομάδες ειχαν περιορισμένους οριζοντες και μεγάλη άγνοια. Αυτοί που γνώριζαν κατειχαν κατα καποιο τρόπο την εξουσία…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s