Αδικο για τους νέους μας. Πολύ άδικο.


Πολλές φορές πέφτω πάνω σε ανθρώπους που με προβληματίζουν περισσότερο απ’ όσο πρέπει, ή απ’ όσο εγώ θέλω να προβληματιστώ. Πρόσφατα συναντήθηκα με στέλεχος ελληνικής ιδιωτικής τράπεζας και κουβέντα στην κουβέντα για το χάλι της ελληνικής οικονομίας , το αδιέξοδο ή την πιθανή λύση ( αυτό είναι δικό μου) φτάσαμε στους νέους.  Λέξη -κλειδί της σημερινής κρίσης. Εκεί, λοιπόν, μου είπε ότι τελευταία η τράπεζα χρειάστηκε να κάνει κάποιες προσλήψεις σε συγκεκριμένους τομείς. Κι ήταν αυτός που ανέλαβε να κάνει τις συνεντεύξεις. Εντυπωσιάστηκε μέχρι εκεί που δεν παίρνει, όπως μου εξομολογήθηκε. Τα προσόντα των νέων, ο τρόπος που διαχειρίζονταν το ζήτημα της ανεργίας, το πώς ξεδίπλωναν τη σκέψη τους, η γλώσσα του σώματος , όλα,  τον οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι είχε μπροστά του σπουδαίους νέους που όμως δεν μπορούν να απορροφηθούν από την ελληνική αγορά.Γιατί επρόκειτο για δύο θέσεις και οι υποψήφιοι που θα άξιζαν να προσληφθούν ξεπερνούσαν τους 100!

Δεν επεκτάθηκε η συζήτηση. Δεν μπήκαμε σε εκείνες τις φρικτές μοιρολατρικές συζητήσεις που απλώς οδηγούν σε μοιρολατρικά συμπεράσματα. Όμως υπήρχε μια μη εκδηλούμενη απορία αρχικά και μια υφέρπουσα πίκρα στη συνέχεια.`Ολα συγκλίνουν σε κάτι τρομακτικό: ο κίνδυνος να χαθεί μια ολόκληρη γενιά νέων ανάμεσα στη δαιδαλώδη γραφειοκρατία, την αναποφασιστικότητα, την έλλειψη καθαρών πολιτικών προσανατολισμών και τη συνδικαλιστική υστερία είναι υπαρκτός. Η κρίση τσακίζει την εργασιακή ραχοκοκκαλιά ενός ήδη σακατεμένου συστήματος. `Αδικο και μόνο να το σκεφτεί κανείς. `Αδικο για τους ταλαντούχους νέους που θα εγκαταλείψουν την Ελλάδα, άδικο και για τους μη ταλαντούχους που δεν θα μπορέσουν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα, άδικο για μας που δεν θα δούμε αυτά τα παιδιά να συμβάλουν στην πρόοδο, άδικο για τη χώρα που αγαπήθηκε πολύ , αλλά δεν αγάπησε τα παιδιά της όσο θα πρεπε.


11 thoughts on “Αδικο για τους νέους μας. Πολύ άδικο.

  1. Και πότε τ’ αγάπησε τα παιδιά της Ριτσάκι μου; Αν δεν είναι παιδιά που «ανήκουν» κάπου, ποιος να τ’ αγαπήσει; Ρώτα και σε τα μας τι ετραβήξαμε.. και πόσο μετανοιώσαμε που μείναμε εδώ πέρα, και φόρους πληρώναμε και ασφαλειες, και και και.. για να λάβουμε την πλουσιοπάροχη ανταμοιβή μας -μ.χ. :))

  2. @@rodia
    Ναι, γι αυτό το γράφω και το ξέρεις. Το αντιμετωπίζω και εχω γίνει υπερευαίσθητη. Φοβισμένη και αδύναμη. Σκέπτομαι συχνά κι αναρωτιέμαι τί ήταν αυτό που κανε τούτη τη χώρα να μη ν αγαπάει τα παιδιά της ; το αίμα της ; τη συνέχεια της;. Ποιός κρατούσε εκείνο το μαγικό ραβδί ; Δεν ξέρω… Καλή δύναμη εύχομαι…

  3. Για όλους είναι άδικο. Ειδικά για όσους δεν ‘τα έφαγαν’. Και οι νέοι όχι απλά δεν τα έφαγαν, αλλά κάποια παιδιά έχουνε και οράματα που υποτίθεται πως τόσο έχει ανάγκη ο τόπος. Μα προφανώς θα μείνουν στα αζήτητα. Πολλά πράγματα σε αυτή τη χώρα είναι άδικα. Κ η οργή που θα δημιουργηθεί εξαιτίας αυτών, θα έρθει η στιγμή που ξαφνικά θα ξεσπάσει. Καλό βράδυ.

  4. Ετσι είναι όπως τα λες, αλλά και πάλι σκέφτομαι και αλλιώς να ήταν η Ελλάδα δηλ. μεγαλύτερη και πλουσιότερη και χωρίς διαφθορά, πάλι είναι πολύ μικρή να απορροφήσει όλα αυτά τα παιδιά με τις σπουδές και με τα μαστερ από την Αγγλία (άραγε που τα βρήκαν τόσα λεφτά να κάνουν μάστερ, όλοι λέμε μα όλοι) υπάρχουν πανεπιστήμια στην Αγγλία που τα στηρίζουν κατ’εξοχήν ελληνικές οικογένειες των Μαστερ, και θα τα ονομάσω κιολας Μπεντφορντ Χερτφορντ… Ενα Βρετανός μεσαίας τάξης χτυπάει το φιλοκάρδι του να πάει το παιδί του όχι στο Λονδίνο-εκεί πια είναι θανατικό- αλλά στην διπλανή πόλη. O Nτίκενς θα έγραφε ένα δεύτερο βιβλίο για τους Ελληνες With Great Expectations !
    p.s καλο λοιπόν είναι τα κοιτάμε τα πράγματα μέσα στο ‘context’ και όχι απονομωμένα ΄;)

  5. @@@@ Penelope dearest ////////
    Μα χωρίς μαστερ δεν σε κοιτάζει κανένας σε τούτη τη χώρα. Το πτυχίο δεν αρκεί με τίποτα. Αυτό το μήνυμα έχει περάσει προς τα έξω γι αυτό και όσοι μπορούν σπεύδουν. Δεν είναι πολυτέλεια, θέλω να πω. Είναι σχεδόν νομοτελειακό για κάποιους, όχι για τους πολλούς βεβαίως. Και φυσικά θα συμφωνήσω ότι αυτή η χώρα η μικρή -η μεγάλη δεν έχει και δεν είχε τη δυνατότητα να απορροφήσει τους πτυχιούχους, αλλά αυτό δεν το σκεφτήκαμε ποτέ όταν για κομματικούς λόγους ανοίγαμε πανεπιστήμια σε κάθε πόλη και χωριό. ( για να ανθίσουν οι τοπικές κοινωνίες)

  6. Eάν μία τράπεζα προσλαμβάνει 2,
    50 τράπεζες προσλαμβάνουν 100
    μήπως τα βλέπουμε στενόχωρα γι’ αυτό;

  7. Ωραίοι παλιοί καιροί… με τα παπάκια σου, τις καθέτες γραμμές…. Πόσο μου ‘λείψαν όλα αυτά, λές και έπαιρνα ένα μάστερ και εγώ, επι τόπου λέμε. Αν και δεν κατάλαβα ποτέ αυτή τη βαθμολογία των κάθετων γραμμών🙂

  8. penelope
    χαχα…. dearest…
    δεν μπορώ να αποκαλύπτω όλα τα μυστικά μου. Ολους τους κώδικες επικοινωνίας. Μπορείς να φανταστείς ο,τι θέλεις, από την παραδοχή μιας φιλίας εως το συνθηματικό, πρόσεχε, παγόβουνο μπροστα σου.
    φιλια αγαπημένη φίλη

  9. Darthir the Abban
    πόσο δικιο έχεις. Μα πότε ηταν διαφορετικά ; Ακόμη και στα καλύτερα της η κοινωνία μας ήταν επιεικώς αδιόρθωτη, φυσικά και υπερβολικά άδικη, βυθισμένη σε μια κομματική νοοτροπία που φοβάμαι πως είναι μια γονιδιακή.

  10. Οι τράπεζες δεν προσλαμβάνουν πια. `Ηταν μια πολύ εξειδικευμένη περίπτωση αυτή στην οποίαν αναφέρθηκα…Κι αυτό λέω ότι βρέθηκαν νέοι με φοβερά προσόντα για μια εξειδικευμένη περίπτωση που δεν αρκούσε ενα πτυχιο, ενα μαστερ, τρεις ξενες γλωσσες και καποια πειρα…αλλά και πολλά άλλα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s