Γερμανία, Χόλμπαιν, Η Παναγία του δημάρχου Μάγιερ


http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_05/02/2012_471375

Πρόσωπα
Image

Η Παναγία του Δημάρχου Μάγιερ

Της Pιτσας Mασουρα

 

Την περασμένη εβδομάδα ταξίδεψα ώς τη Γερμανία, έχοντας στον νου την εικόνα της χώρας που πέρασε μέσα από τη φρίκη δύο παγκοσμίων πολέμων, έσπειρε δεινά στην ευρωπαϊκή ήπειρο και επιβίωσε για να αναδειχθεί στο τέλος της μέρας σε οικονομική υπερδύναμη, επιβάλλοντας τον δικό της τρόπο σκέψης στους λαούς της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αφορμή για το ταξίδι στη χώρα των Τευτόνων ήταν μια πρόσκληση του Ινστιτούτου Γκαίτε της πόλης SchwŠbisch Hall στη Βάδη-Βυρτεμβέργη και της Αθήνας προς δημοσιογράφους του αίροντος τις δημοσιονομικές αμαρτίες ευρωπαϊκού Νότου, που απαρτίζεται από τα διάσημα πλέον PIGS. Ο στόχος, δελεαστικά τεχνοκρατικός! Περιήγηση σε οικογενειακά εργοστάσια της περιοχής, ανάλυση των αναγκών τους σε εργατικό δυναμικό και επίδειξη του ομαδικού τρόπου σκέψης σ’ ένα περιβάλλον που, όπως οι ίδιοι οι Γερμανοί παραδέχτηκαν, πάσχει από εργατικά χέρια. Στο συνέδριο, με τη συμμετοχή του υπουργού Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε, εκπροσώπων όλων των κομμάτων και πολλών επιχειρηματιών συζητήθηκε ένα από τα καυτά προβλήματα της σημερινής Γερμανίας, το δημογραφικό.

 

Image

Χόλμπαιν

Το δημογραφικό επιδρά αρνητικά στο οικονομικό επίπεδο. Αν η Γερμανία δεν λάβει τα κατάλληλα μέτρα, έπειτα από 30 χρόνια τα ομόλογά της θα παρουσιάσουν τεράστιο πρόβλημα, εξαιτίας της γήρανσης του πληθυσμού. Αρα, επείγει η προσέλκυση νέων, μορφωμένων ατόμων, ει δυνατόν «εγκεφάλων» που θα εργαστούν σε νευραλγικούς τομείς της οικονομίας και θα παραμείνουν στη χώρα για να αυγατίσουν τον πληθυσμό. Εξ ου και η στροφή των αρχών του SchwŠbisch Hall προς τις χώρες του Νότου, όπου τα υψηλά ποσοστά ανεργίας θυμίζουν ωρολογιακές βόμβες στα θεμέλια των τοπικών κοινωνιών. Δεν είναι της παρούσης να μπω σε λεπτομέρειες, όχι γιατί δεν θα το ήθελα –ένα ταξίδι παραμένει αστείρευτη πηγή πληροφοριών– αλλά γιατί ατταβιστικά σχεδόν προσφεύγω στην τέχνη, ως αισθητική δημιουργία και ως τάση παράκαμψης της πραγματικότητας. Χανς Χόλμπαϊν ο νεότερος  είναι ο ζωγράφος, ο οποίος αποτελεί πλέον το κέντρο αναφοράς των κατοίκων του SchwŠbisch Hall (Kunsthalle W­rth).

Image

Τόμας Μορ

Λιποτάκτης κι ο ίδιος της πραγματικότητας της εποχής του (1497-1543), ο Xόλμπαϊν παρά τρίχα γλίτωσε την καρατόμηση από τον Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας, όταν η υποψήφια τέταρτη σύζυγος του πρίγκιπα, Αννα, την οποία θα παντρευόταν για λόγους πολιτικών σκοπιμοτήτων, τον απογοήτευσε με το που την είδε, καθώς ήταν κατώτερη του πορτρέτου που ο Χόλμπαϊν της είχε φιλοτεχνήσει. Τελικά, ο αναγεννησιακός καλλιτέχνης του Βορρά αναδείχθηκε στον μεγαλύτερο πορτρετίστα της Β. Ευρώπης. Αργότερα, οι ειδήμονες τον αποκάλεσαν «Ραφαήλ της Γερμανίας». Γεννήθηκε στη Γερμανία κι ως νέος ζωγράφος δούλεψε περισσότερο στη Βασιλεία, φιλοτεχνώντας θρησκευτικά έργα και πορτρέτα, με γνωστότερο αυτό του Εράσμου του Ρότερνταμ. Ταξίδευσε ώς την Αγγλία, αναζητώντας εργασία, έγινε δεκτός στους ουμανιστικούς κύκλους του συγγραφέα (φωτ.) Τόμας Μορ (Η Ουτοπία – από τα σημαντικότερα βιβλία πολιτικής σκέψης) και εργάστηκε για την Αννα Μπόλεϊν και τον Τόμας Κρόμγουελ. Μία από τις μεγαλύτερες δημιουργίες του είναι η «Παναγία του Δημάρχου Μάγιερ» με τις εξαίσιες μορφές του δημάρχου και της οικογένειάς του (1528)

Image

Το καλοκαίρι του 2011, η «Μαντόνα του Ντάρμσταντ», όπως είναι γνωστή η «Παναγία του Δημάρχου Μάγιερ», 500 χρόνια μετά τον σχεδιασμό της αγοράστηκε από τον βιομήχανο και συλλέκτη Reinhold W­rth αντί του ποσού των 70 εκατ. δολαρίων και σήμερα φυλάσσεται στο SchwŠbisch Hall (Kunsthalle W­rth). Ο ίδιος ο συλλέκτης ήταν πεπεισμένος ότι με την κίνησή του αυτή θα έριχνε γέφυρες επικοινωνίας ανάμεσα στους παλιούς αναγεννησιακούς ζωγράφους της Βορείου Ευρώπης και τους σύγχρονους καιρούς, όπου η θρησκεία δεν έχει πλέον τον κυρίαρχο ρόλο του παρελθόντος. Ο Μάγιερ υπήρξε επιχειρηματίας και δήμαρχος της Βασιλείας. Το 1521 παραπέμφθηκε στη δικαιοσύνη κατηγορούμενος για δωροδοκία, αλλά επέστρεψε στα καθήκοντά του. Θεωρήθηκε αφοσιωμένος καθολικός, κάτι που αποδεικνύεται από το δέος με το οποίο κοιτάζει την Παναγία και το Θείο Βρέφος, ενώ η σύζυγός του και η ερωμένη του δείχνουν μάλλον αδιάφορες. Λένε ότι η αρετή δεν δωρίζεται. Είναι επιλογή. Ο Μάγιερ ήθελε να τον αποκαλούν ενάρετο κι ίσως γι’ αυτό εναπόθεσε τις ελπίδες του στην Παναγία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s