Η σαγήνη του έρωτα!


Image

Της Pιτσας Mασουρα

Και όμως, όλοι έχουμε αγωνία για το πού θα οδηγήσει σήμερα η προσωπική επιλογή μας. Η ψήφος μας. Ισως κάποιοι αισθάνονται μεγαλύτερη ένταση, άλλοι λιγότερη. Πολλά εξαρτώνται από τον θυμό, τον φόβο, τα συμφέροντα, αλλά και τις ισορροπίες που προσδοκά καθείς για τον εαυτό του. Μη φανταστείτε ότι έχουμε φτάσει σε ένα υποτυπώδες σημείο συλλογικής δράσης. Σε άλλες εποχές, πολύ πιο δύσκολες, αντίστοιχες σε βαρύτητα και διακύβευμα εκλογές θα ‘πρεπε να ‘χουν κάτι από την Ηρωική του Μπετόβεν. Το πένθιμο εμβατήριο δεν είναι αφηρημένο πένθος, αλλά ηρωικό. Αμφιβάλλω, όμως, αν στο τέλος τούτης της σχεδόν βουβής ημέρας θα αισθανθούμε άνθρωποι ηρωικοί που αντέξαμε ώς εδώ και είμαστε αποφασισμένοι να αντέξουμε περισσότερο, ή θα συρθούμε σε πολιτική αβλεψία, από την οποία όλοι αύριο θα βγούμε ζημιωμένοι. Σε λίγες ώρες θα ξέρουμε.

Image

Περνώντας προχθές από το μικρό κατάφορτο από βιβλία καταφύγιο – βιβλιοπωλείο του Γ. Χρονά, άνοιξα την πόρτα και όρμησα εντός, θέλοντας να χαθώ ανάμεσα στα εκατοντάδες ταξινομημένα ή αταξινόμητα βιβλία. Σημάδι ότι οι αντοχές είχαν χαμηλώσει και το «αψέντι» ήταν εκεί ανάμεσα σε βιβλία του Λέοναρντ Κοέν , της Σαλομέ ή του Χριστιανόπουλου. Πέντε λεπτά νωρίτερα είχα διαπράξει ένα ακόμη μικρό ατόπημα. Και λέω ατόπημα, γιατί τελικά νιώθουμε ενοχές κάθε φορά που σκεπτόμαστε να ικανοποιήσουμε μικρές μας απολαύσεις. Εισέβαλα σε δισκάδικο της περιοχής, λίγο σκοτεινό, λίγο πασέ, με δίσκους βινυλίου, φανταστικά πικάπ, παλιά έπιπλα και αφίσες με διάσημα μουσικά συγκροτήματα. Οχι, δεν πήρα καρέκλα να καθίσω απέναντι από τον ιδιοκτήτη, ούτε αγόρασα κάτι, αλλά δεσμεύτηκα ότι με την πρώτη ευκαιρία -κρίση ξεκρίση- θα επιστρέψω εκεί και κάτι θα βρω για να τιθασεύσω αυτές τις μύχιες επιθυμίες. Οταν, επομένως, έφτασα στο στέκι του Χρονά, άπλωσα το χέρι και αδιακρίτως έριξα στη σακούλα βιβλία, σχεδόν χωρίς να κοιτάξω τους τίτλους. Το όφειλα στον εαυτό μου αυτό το αλήτικο παρορμητικό σάλτο, γιατί εξακολουθώ να πιστεύω πως μόνον έτσι καταλαγιάζει μέσα μου ο πόθος της ζωής, της διαρκώς φευγάτης επιβίωσης. Ο Χρονάς, προφανώς πιο συγκρατημένος, με άφησε να εκτονωθώ και, φεύγοντας, μου έκανε δώρο το βιβλίο της Λου Αντρέας Σαλομέ «Περί έρωτος» σε πρόλογο και μετάφραση Παρασκευής Σιδερά-Λύτρα, εκδόσεις Οδός Πανός.

Ξεφυλλίζοντάς το αργότερα, θυμήθηκα τον Σταντάλ, ο οποίος συνέθεσε ο ίδιος την επιτύμβια επιγραφή του, γράφοντας: «Εζησα, έγραψα, ερωτεύτηκα». Αν μιλούσα για τη Λου Αντρέας Σαλομέ, που σαγήνευσε τον Νίτσε, που λάτρεψε και λατρεύτηκε από τον Ρίλκε, θα το αντέστρεφα σχεδόν αυθαίρετα, λέγοντας ότι εκείνη ερωτεύτηκε, έγραψε, έζησε. Από το βιβλίο της «Περί έρωτος», επέλεξα μία μόνον παράγραφο, θεωρώντας την αντιπροσωπευτική όσων ζούμε και δεν ομολογούμε ο ένας στον άλλο. «Η ερωτική μας δύναμη παραδίδεται στον θάνατο χωρίς ελπίδα σωτηρίας, όταν δεν αποδεικνύεται γόνιμη για την εσωτερική ζωή. Οπου ο έρωτας θέλει να είναι κάτι περισσότερο από αισθησιακή ή ονειρώδης χρονοτριβή, πρέπει να συνεργάζεται με το μεγάλο βιοτικό μέλημα. Ο πλέον τέλειος έρωτας είναι εκείνος όπου, ναι, δύο άνθρωποι μπορούν να είναι τα πάντα μεταξύ τους: ερωτευμένοι, σύζυγοι, αδέλφια, φίλοι, γονείς, σύντροφοι, παιδιά που παίζουν, αυστηροί δικαστές, ελεήμονες άγγελοι…»

Image

Ο έρωτας, αυτό το αστέρι που ποτέ δεν αγγίζουμε, δημιουργεί αισιοδοξία. Ανάμεσά μας υπάρχουν πολλοί που ξεχνούν την καθοριστική αυτή παράμετρο και βλέπουν μόνον ό,τι καταρρέει και όχι εκείνο που μπορεί να αναδυθεί. H απαισιοδοξία είναι η αρρώστια του αιώνα, λέει ο Γάλλος διανοούμενος Luc Ferry στο βιβλίο του «Η Επανάσταση της Αγάπης» (εκδόσεις Πλέθρον). Οι μεγάλες διατριβές που ανακοινώνουν το τέλος των μεγάλων έργων, μιλάνε για την κρίση των αξιών, του καπιταλισμού, της οικολογίας, που περιγράφουν την απομάγευση του κόσμου, την εποχή του κενού, την ανυπαρξία του έρωτα… Ε, όχι, ας μείνουμε στο άλμα του ανθρώπου στον έρωτα, και ας ανατρέψουμε με τα ίδια μας τα χέρια τη φημολογούμενη αδράνεια του ατόμου, υπερβαίνοντας πρωτίστως τον εαυτό μας. Γιατί από αυτόν ξεκινάει ο κόσμος και πορεύεται…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s