Ολάκερο Σύμπαν


Image

Έμοιαζες με το πρώτο φως της ημέρας
Κορμί ατίθασο μπροστά στον κάματο

Η κατάμαυρη χαίτη των μαλλιών σου
έφτανε ως τη μέση,
τόσο λεπτή, σα δαχτυλίδι μέση

Βάραινε η χαίτη το οβάλ του προσώπου σου,
αγέλαστο πρόσωπο στο πρωινό του Μάη

Είχες μια μυρουδιά φρεσκάδας,
σαν τ’ απλωμένο φρεσκοπλυμένο ρούχο

Ανέδυες όμως κι εκείνη την άλλη μυρουδιά
των ανθρώπων που κοιμούνται ελάχιστα

Ανεπαίσθητα ξινή μυρουδιά ιδρώτα
που ποτίζει τα σεντόνια μετά την πράξη του έρωτα!

Αδιάφοροι έρωτες, μου’ χες ξομολογηθεί κάποτε.

Ταράχτηκες μόλις κατάλαβες την ορμή της μέρας
Κι άξαφνα κινήθηκες σαν ένα ρομπότ
στην άκρη του δρόμου
άφοβα σχεδόν
δίχως να διακρίνεις γύρω σου τον κόσμο

Δεν ήταν τόσο η πρωϊνή μουντάδα η αιτία
Ήταν τα σημάδια των νυχτερινών ερώτων σου
που ξόρκιζαν τον κίνδυνο
που αποκόπτει το σώμα
από το ακαταμάχητο τεκμήριο της σεξουαλικής της πράξης

Ε, και λοιπόν, είπες κάποια στιγμή στο μέσα σου
Έχω ένα σώμα που φλέγεται
Είμαι η ίδια η ζωή που ολοκληρώνεται
κάθε φορά
εκεί, λίγο πριν φέξει

Είμαι το σύμπαν
που γεννιέται τις νύχτες
για να χαθεί μέσα στη μέρα

Ναι, είμαι το ολάκερο σύμπαν του ανθρώπου
———————————————————–

Ριτσα Μασούρα, ένας υγρός, αποπνικτικός Μάης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s