Χέρι, ασπίδα ειρήνης


Image

 

Ηταν μοιραίο να συμβεί,

Πήγε και χώθηκε ανάμεσα σε κείνον και σε μένα,

Χέρι λεπτό, σικάτο,με λιμαρισμένα νύχια,

Ακίνητο, κάπου ανάμεσα στη στοιβαρότητα του άλλου

και τη δική μου εμβρυακή στάση.

`Εμεινε έτσι ώρες ατελείωτες,

Λες κι ήταν αυτός ο προορισμός του,

Ανάμεσα σε κείνον και σε μένα να κρέμεται,

Δίχως σκιρτήματα, δίχως αγγίγματα,

Κάτι σαν φράχτης διαχωριστικός,

Των σωμάτων φραγμός,

Ασπίδα ειρηνική για κορμιά εν πολέμω

Ως τη στιγμή που έφεξε για τα καλά,

Και πήρε τη φορά του γυναικείου σώματος,

`Εστριψε, όπως έστριψα κι εγώ

Κι έγινε αίφνης τεράστιο το κενό ανάμεσά μας,

Κανείς δεν βρήκε το θάρρος να το καλύψει…

Ριτσα ΜΑΣΟΥΡΑ  Ιανουάριος 2011

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s