Ο Θανάσης Δρίτσας συνομιλεί με τον Γιώργο θεοχάρη των γιατρών SOS


Η σύγχρονη ιατρική πηγαίνει στο σπίτι του ασθενούς

θεοχάρηςΟι SOS ΙΑΤΡΟΙ ιδρύθηκαν το Φεβρουάριο του 1993 στην Αθήνα. Η μακρόχρονη παραμονή του Προέδρου των SOS ΙΑΤΡΩΝ, Γιώργου Θεοχάρη, στο Παρίσι κατά την περίοδο της ειδίκευσής του στην Επείγουσα Ιατρική, υπήρξε η αφορμή και η έμπνευση για την δημιουργία των SOS ιατρών στην Ελλάδα (στη Γαλλία λειτουργούσε ήδη από το 1966 το μοντέλο των SOS).

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να παίρνεις συνέντευξη από έναν άνθρωπο που γνωρίζεις «εξ απαλών ονύχων» και να «ανακρίνεις» κάποιον που και τον εκτιμάς αφάνταστα και είναι τόσο παλιός φίλος. Τον συμφοιτητή μου Γιώργο Θεοχάρη θαύμαζα από την εποχή της μετεφηβείας μας στην Ιατρική Σχολή της Αθήνας κυρίως για την ικανότητα που είχε να σε βγάζει από το συντηρητικό καβούκι ενός αλαζόνα φοιτητή της ιατρικής και να σε ξεναγεί σε άγνωστους κόσμους, δείχνοντας όμως πάντα και την έξοδο κινδύνου. Δεν ήταν ποτέ βαρετός και τα μετρημένα λόγια του είχαν πάντα ζουμερό περιεχόμενο, ήταν σαφώς πολύ πιο μπροστά από τον μέσο φοιτητή ιατρικής της εποχής εκείνης. Ανοιχτός σε ταξίδια προς τον έξω αλλά ιδιαίτερα προς τον εντός ημών κόσμο, φύση ελεύθερη και επηρρεπής σε περιπέτειες και αλλόκοτες εμπειρίες. Ήταν ο άνθρωπος που με έσπρωξε βαθύτερα μέσα στην μοντέρνα αμερικάνικη λογοτεχνία αλλά και με ξενάγησε σε όλες τις εκφάνσεις της ροκ μουσικής (και όχι μόνον της ροκ), εμένα που ήμουν προσηλωμένος σε κλασσικές μουσικές σπουδές οι οποίες έφταναν τότε μέχρι την μουσική πρωτοπορία του 20ου αιώνα (Ντεμπισί, Στραβίνσκυ, Μπάρτοκ κλπ). Ο Γιώργος πάντα είχε μια ξεχωριστή ικανότητα να σου ανοίγει θέα σε νέους κόσμους είτε μέσα από ένα σπάνιο βιβλίο φιλοσοφίας, είτε μέσα από πρωτοποριακές μουσικές επιλογές είτε μέσα από τις επιλογές του ύφους της ίδιας του της ζωής.

Μετά τα φοιτητικά μας χρόνια χαθήκαμε για κάποιες δεκαετίες, εκείνος έφυγε για ιατρική εκπαίδευση στο Παρίσι και εγώ στο Λονδίνο και για πολλά χρόνια δεν είχαμε βρεθεί. Επειδή όμως τόσο βαθειά ριζωμένες φιλίες δεν χάνονται ποτέ με τον Γιώργο Θεοχάρη μας έφερε η μοίρα πάλι κοντά (με την ίδια ακριβώς διάθεση επικοινωνίας όπως παλαιότερα) όταν επέστρεψα και εγώ στην Ελλάδα και στο Ωνάσειο. Ο Γιώργος είχε στο μεταξύ ιδρύσει στην Ελλάδα τους SOS γιατρούς που αποδείχτηκε ότι με τις υπηρεσίες που προσέφεραν κάλυψαν ένα τεράστιο χάσμα επικοινωνίας μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στο χώρο της επείγουσας ιατρικής. Η παρούσα συνομιλία μου με τον Γιώργο Θεοχάρη επικεντρώθηκε πάνω στο ιστορικό της δημιουργίας και τις υπηρεσίες σήμερα που παρέχουν οι SOS ιατροί.

Θανάσης Δρίτσας: Πως και πότε ξεκίνησες την ιδέα να φτιάξεις τους SOS γιατρούς; Πόσο εύκολο ήταν αυτό να γίνει στην Ελλάδα όταν το ξεκίνησες πχ υπήρξαν γραφειοκρατικές ή άλλες δυσκολίες που συνήθως βάζει η χώρα αυτή σε στην ενσάρκωση φρέσκων ιδεών;

Γιώργος Θεοχάρης: H ιδέα δημιουργίας των SOS γιατρών προέκυψε από τη συνάντηση φίλων ιατρών, που όλοι είχαν εργασθεί στο Παρίσι και είχαν εξειδικευθεί στην Επείγουσα Ιατρική, σε μια βεράντα κάτω από το Λυκαβηττό μια μέρα με καύσωνα το 1991. Γιατρών ειδικευμένων χωρίς προοπτική άμεσης εργασίας μπροστά μας. Που θα έπρεπε να επιλέξουν ανάμεσα στη ΄΄μαφία΄΄ του δημόσιου τομέα και αυτή του ιδιωτικού. Τότε οι ευκαιρίες στον ιδιωτικό τομέα ήταν πολύ λιγότερες. Η ίδρυση της Εταιρείας SOS Ιατροί δεν ήταν εύκολη. Δεν υπήρχε νομικό πλαίσιο για την ίδρυση Ιατρικών Εταιρειών και ακόμα και τώρα το νομικό πλαίσιο είναι ασαφές. Για την κεντρική διοίκηση τότε, από τη στιγμή που υπήρχε το ΕΚΑΒ και τα Τμήματα Επειγόντων των Νοσοκομείων, τα προβλήματα των ασθενών ήταν λυμένα. Δεν υπήρχε τέτοιος προβληματισμός μέσα τους.

Θανάσης Δρίτσας: Υπάρχει το μοντέλο αυτό σε άλλες χώρες (πχ ξέρω ότι δουλεύει στη Γαλλία) και πόσο παρόμοιο ή διαφορετικό είναι το μοντέλο που δημιούργησες στην Ελλάδα εσύ;

Γιώργος Θεοχάρης: Οι SOS Iατροί υπάρχουν στο Παρίσι από το 1966 αλλά και σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Γαλλίας, στη Γενεύη, στις Βρυξέλλες, στο Λονδίνο και τελευταία στο Άμστερνταμ. Το μοντέλο είναι τελείως διαφορετικό από αυτό της Ελλάδας. Εκεί οι επισκέψεις κατ΄οίκον γίνονται από γενικούς γιατρούς και δεν ανευρίσκονται  παρά σπάνια εξειδικευμένοι γιατροί στις ομάδες. Ο γιατρός αμείβεται από τον ασθενή, αλλά το ασφαλιστικό ταμείο αποζημιώνει τον ασθενή για το ποσό της επίσκεψης. Στην Ελλάδα οι επισκέψεις πραγματοποιούνται από ειδικούς γιατρούς (Παθολόγους, καρδιολόγους, χειρουργούς). Υπάρχει δυνατότητα πολλών εξετάσεων (ακτινογραφιών, υπερήχων, μικροβιολογικών) στο σπίτι και φυσικά το ασφαλιστικό Ταμείο πλήν ΕΔΟΕΑΠ δεν καλύπτει το ποσό της επίσκεψης.

Θανάσης Δρίτσας: Πως επιλέγεις τους γιατρούς που συμμετέχουν στην ομάδα των SOS; ανάφερε τα κριτήρια σου/πιστεύεις ότι όλοι όσοι κάνουν αίτημα συμμετοχής στην ομάδα SOS έχουν επιστημονική αυτονομία και επάρκεια στη διαχείριση του επείγοντος; Ποιος είναι ο μέσος όρος ηλικίας των SOS γιατρών;

Γιώργος Θεοχάρης: Τα κριτήρια επιλογής των υποψήφιων γιατρών είναι η εμπειρία στα επείγοντα και η υποχρεωση να είναι κάτοχοι του διεθνούς πιστοποιητικού επάρκειας στην ανάνηψη ασθενών ACLS (Παθολόγοι και καρδιολόγοι) και του ATLS (xειρουργοί και ορθοπεδικοί). Αξιολογούνται με ένα mini-test, το οποίο δεν μπορώ να αποκαλύψω. Παράλληλα να έχουν μια πληθωρική προσωπικότητα (όχι πάντα εφικτό) και να αγαπούν τον πολιτισμό των πόλεων. Είναι σημαντικό επίσης να ξέρουν να οδηγούν και να παρκάρουν. Ο μέσος όρος ηλικίας είναι τα σαράντα χρόνια. Αλλά στην Ελλάδα οι γιατροί αργούν να τελειώσουν την ειδικότητα΄τους.

Θανάσης Δρίτσας: Το υλικό που έχουν μαζί τους οι SOS είναι δικό τους ή ανήκει στην εταιρεία SOS;

Γιώργος Θεοχάρης: Ο βασικός εξοπλισμός ανήκει στους γιατρούς (π.χ ηλεκτροκαρδιογράφος, οξύμετρο για τον προσδιορισμό αρτηριακού οξυγόνου) αλλά υπάρχει και ακριβός εξοπλισμός όπως υπέρηχοι, απινιδωτές που ανήκουν στην Εταιρεία.

Θανάσης Δρίτσας: Υπάρχει ανακύκλωση των γιατρών που συμμετέχουν στους SOS; Πόσο καιρό ένας γιατρός παραμένει στην ομάδα των SOS κατα μέσον όρο; Υπάρχει διαφορά από ειδικότητα σε ειδικότητα;

Γιώργος Θεοχάρης: Η ανακύκλωση των γιατρών είναι συνεχής. Έχουν περάσει περισσότεροι από πεντακόσιοι γιατροί. Ξεκινάνε αμέσως μετά τη λήψη ειδικότητας και φεύγουν όταν το ιατρείο ή τα άλλα σχέδια τους ευοδώνονται. Σπανιότερα επειδή δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις δυσκολίες της εξάσκησης της Ιατρικής κατ΄οίκον που χρειάζεται υψηλό κλινικό κριτήριο, μεγάλη ικανότητα επικοινωνίας αλλά και συνεχή αξιολόγηση. Ένας γιατρός εργάζεται πέντε με έξη χρόνια στους SOS γιατρούς. Πιθανά οι παθολόγοι λίγο περισσότερο.

Θανάσης Δρίτσας: Τι εξοπλισμό έχει μαζί του ένας SOS γιατρός που δέχεται μια επείγουσα κλήση; Πχ τι εξετάσεις μπορεί να παρέχει σε έναν ασθενή η SOS φροντίδα σήμερα; Ποιο είναι το συνηθέστερο αίτιο κλήσης στο τηλεφωνικό κέντρο των SOS γιατρών και πόσο συχνά χρήζει το περιστατικό νοσοκομειακή φροντίδα στη συνέχεια;

Γιώργος Θεοχάρης: Οι γιατροί των Παθολογικών ειδικοτήτων είναι εφοδιασμένοι με καρδιoγράφο, οξύμετρο και πολλά διαγνωστικά εργαλεία πχ για τη διάγνωση της γρίπης ή της εξέτασης των ούρων. Οι χειρουργικές ειδικότητες έχουν όλο τον εξοπλισμό αντιμετώπισης τραυμάτων, καταγμάτων. Οι οφθαλμίατροι και οι ωτορινολαρυγγολόγοι μεταφέρουν ανάλογα με το περιστατικό, δεκάδες συσκευές. Όλη η ανάπτυξη της τεχνολογίας μας βοηθάει. Υπάρχει φορητό εργαστήριο, ακτινολογικό, φορητός ηλεκτροεγκεφαλογράφος.. Όλες οι εξετάσεις πλην των αξονικών, μαγνητικών και των σπινθηρογραφημάτων γίνονται στο σπίτι των ασθενών.  Το συχνότερο αίτιο κλήσης ενός γιατρού στο σπίτι είναι ο πυρετός. Ακολουθούν έμετοι και διάρροιες, προκάρδια και κοιλιακά άλγη, ο ίλιγγος. Μόνο το 10 % των περιστατικών μας θα χρειασθεί νοσηλεία. Αλλά μην ξεχνάτε ότι ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών μας είναι τα εξηνταπέντε με εβδομήντα χρόνια.

Θανάσης Δρίτσας: Πιστεύεις ότι είχε δαιμονοποιηθεί η ιδιωτική ιατρική στην Ελλάδα; Μήπως μπαίνουμε σε μια εποχή αντίστροφης τάσης δηλ. δαιμονοποίησης του δημοσίου τομέα της υγείας τώρα; Θα ήθελα να αναφερθείς στα κυριώτερα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της ιδιωτικής ιατρικής στην Ελλάδα σήμερα.

Γιώργος Θεοχάρης: Η ιδιωτική ιατρική έχει δαιμονοποιηθεί από τους γιατρούς κυρίως του Δημοσίου τομέα και μέρος του πολιτικού κόσμου. Κυρίως από όλους αυτούς που αρνούνται την αξιολόγηση των γιατρών, τις εξετάσεις πριν από την έναρξη ειδικότητας και την ανοιχτή κοινωνία. Και όλων αυτών που χρησιμοποιούν το Δημόσιο ως Ιδιωτικό. Περίπου όλοι οι κάτοικοι του Ψυχικού και της Φιλοθέης παρακολουθούνται από γιατρούς του Δημοσίου. Επίσης όλοι μας έχουμε περάσει αυτό το στάδιο της δαιμονοποίησης της ιδιωτικής ιατρικής κυρίως κατά τα χρόνια της ειδικότητας. Κάθε ιδιώτης γιατρός της πόλης μας φάνταζε σαν τραγική φιγούρα.

Δεν συμφωνώ με τη δαιμονοποίηση του δημόσιου τομέα της υγείας. Άλλωστε είμαι παιδί του. Αλλά πρέπει να ελέγχεται. Όταν ένας ασθενής νοσηλεύεται σε Δημόσιο Νοσοκομείο καλό είναι να ερωτάται αν τον παρακολουθεί ιδιώτης γιατρός στην πόλη και να υπάρχει αλληλογραφία και ενημέρωση. Ουτοπίες.

Τα πλεονεκτήματα της ιδιωτικής υγείας είναι ότι διαλέγεις το γιατρό σου, η διεκπεραίωση του προβλήματος γίνεται ταχύτερα και οι χώροι παροχής υπηρεσιών είναι προσεγμένοι. Από την άλλη το κόστος είναι δυσβάσταχτο. Αλλά να μην ξεχνάμε ότι ιδιωτικοί πάροχοι υγείας μπορεί να συμπεριφέρονται ως δημόσιοι αλλά και το αντίθετο. Λαβύρινθος παροχής υπηρεσιών. Ο ασθενής πάντως έχει ανάγκη από ένα σύστημα υγείας, το οποίο να τον γνωρίζει, να είναι αξιόπιστο και να είναι διαθέσιμο 24 ώρες το 24ωρο. Αυτό προσπαθούμε με τους SOS γιατρούς.

Θανάσης Δρίτσας: Μελετώντας τις δραστηριότητες των SOS γιατρών έχω παρατηρήσει ότι δίνεις μεγάλη έμφαση και στο επιστημονικό έργο των SOS και η ομάδα σας δημοσιεύει εργασίες σε αξιόλογα διεθνή επιστημονικά περιοδικά βασισμένες στην κλινική εμπειρία των SOS, αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο για τον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα και άξιο επαίνου (στην Ελλάδα που όλα κρύβονται επιμελώς πχ δεν μπορεί να υπάρχει καν πρόσβαση από έναν ενδιαφερόμενο ασθενή στα κλινικά αποτελέσματα κάποιου χειρουργού), βρίσκεις ανταπόκριση σε αυτόν τον τομέα από τα στελέχη των SOS γενικώτερα;

Γιώργος Θεοχάρης: Εδώ και χρόνια δημοσιεύουμε εργασίες σε έγκυρα Ιατρικά περιοδικά. Η βαρύτητα της «Αυγουστίτιδας» (νοσηρότητα κατά τον μήνα Αύγουστο), το φαινόμενο του Σεπτεμβρίου. Η διεθνής βιβλιογραφία είναι κενή θεμάτων που αφορούν την Ιατρική στο σπίτι. Λες και οι άνθρωποι περνούν το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής τους στα νοσοκομεία. Είναι η ομαδική ενασχόληση ειδικευμένων γιατρών των SOS Ιατρών, οι οποίοι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου θα ήταν καθηγητές Ιατρικής ή Διευθυντές κλινικών, με θέματα υγείας που λαμβάνουν χώρα στα σπίτια των ασθενών, η οποία οδήγησε στη εκπόνηση αυτών των εργασιών. Και είναι πάντα καθοριστική για τις εργασίες μας η συνεργασία με επιστημονικά ινστιτούτα όπως το ΑΙΒΣ.

Θανάσης Δρίτσας: Πόσο ακριβές νομίζουν οι ασθενείς σας ότι είναι οι υπηρεσίες σας σήμερα; ιδιαίτερα αυτή την τόσο δύσκολη οικονομικά εποχή. Παραμένει σταθερός ο αριθμός των κλήσεων στο τηλεφωνικό σας κέντρο;

Γιώργος Θεοχάρης: Το κόστος των επισκέψεων των SOS γιατρών είναι λογικό και μάλλον χαμηλό στα πλαίσια του ιδιωτικού τομέα. Αφορά την παροχή έκτατης βοηθείας και τη μετακίνηση του γιατρού σε δύσκολες ώρες. Συχνά με εξοπλισμένο όχημα με οδηγό. Δεν καλούμαστε συνήθως για απλά περιστατικά. Πολύ συχνά βρίσκουμε τα αυτοκίνητά μας παραβιασμένα, έχει κλαπεί πανάκριβος εξοπλισμός και γιατροί μας έχουν διακινδυνεύσει σε επισκέψεις σε επικίνδυνες περιοχές της Αθήνας.

Ο αριθμός των κλήσεων στο τηλεφωνικό μας κέντρο είναι ο ίδιος. Ο αριθμός των κατ΄οίκον επισκέψεων παρουσιάζει μόνο φέτος μια μικρή πτώση. Είναι σαφές ότι πολλοί ασθενείς μας έχουν οικονομικές δυσκολίες. Αλλά είναι και στην ευχέρεια των γιατρών μας να μειώνουν την αμοιβή τους όταν αντιμετωπίζουν ασθενείς σε δυσχερή οικονομική κατάσταση.

Θανάσης Δρίτσας: Παρέχεις ο ίδιος κάποιες φορές κλινικές υπηρεσίες ως SOS γιατρός ή ασχολείσαι αποκλειστικά ως ιθύνων διοικητικός νους;

Γιώργος Θεοχάρης: Σπάνια κάνω επισκέψεις κατ΄ οίκον ως SOS γιατρός. Αλλά συχνά ως ιδιώτης γιατρός. Ισχυρίζομαι ότι ήμουν καλύτερος ως SOS γιατρός. Η τσάντα μου ήταν ετοιμοπόλεμη και άφηνα πάντα μια πλήρη γνωμάτευση στον ασθενή. Επίσης γνωρίζα ότι θα αξιολογηθώ από το κέντρο των SOS γιατρών και φροντίζα να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό. Μια εταιρεία που σε κάνει καλύτερο και σοφότερο γιατρό.

Θανάσης Δρίτσας: Κάποια μελλοντικά σχέδια σου ή καινούργιες ιδέες για τους SOS γιατρούς;

Γιώργος Θεοχάρης: Πάντα έχουμε καινούργιες ιδέες. Η ανάπτυξη της τεχνολογίας μας βοηθάει αφάνταστα. Η επιστημονική μας έρευνα μας θα συνεχισθεί. Τα συνέδρια μας πυκνώνουν. Οι νεότερες γενιές SOS γιατρών πρέπει να αποδείξουν ότι έχουν επιχειρηματικό δαιμόνιο. Όταν ξεκίνησα σαν ιδεολόγος πριν είκοσι χρόνια με μια καλή ιδέα χωρίς χρήματα δεν είχα συναίσθηση της δυσκολίας του εγχειρήματος. Αλλά υπήρχε η καλή και καθαρή ιδέα. Και φροντίσαμε να παραμείνει καλή και καθαρή. Η επίσκεψη του γιατρού στο σπίτι είναι μια από τις  τελευταίες ευγενείς πράξεις που μας έχουν απομείνει.

*Πληροφορίες για τους SOS ιατρούς, τον χαρακτηριστικό τηλεφωνικό αριθμό κλήσης (1016) και τις παρεχόμενες υπηρεσίες μπορεί να βρει κανείς στην ιστοσελίδα των γιατρών SOS στη διεύθυνση

www.sosiatroi.gr

*Ο Θανάσης Δρίτσας είναι καρδιολόγος στο Ωνάσειο ΚΚ, συνθέτης και συγγραφέας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s